کارخانجات استان، قربانی بیتوجهی شدهاند؛
گیلان بدون صنعت، توسعهای ناقص و ناپایدار
استاندار گیلان، هیچ باوری به صنایع در گیلان ندارد. متأسفانه ایشان برنامه خود برای توسعه استان را اعلام کرده و توسعه صنایع در آن دیده نمیشود یا حداقل بسیار ضعیف است. در واقع استاندار گیلان، توسعه استان را در بخشهای گردشکری، کشاورزی و اقتصاد دریا میدانند.
پیش از هر چیز باید تأکید کنم که لازم است مسؤولان بدانند؛ ایجاد شغلی که در صنعت اتفاق میافتد با بخش کشاورزی غیرقابل مقایسه است. دو هکتار زمین کشاورزی به زحمت میتواند برای چهار نفر اشتغال ایجاد کند. درحالیکه همین زمین دو هکتاری در صنعت، برای بیش از ۲۰۰ نفر اشتغال ایجاد خواهد کرد.
از استاندار اقتصادخوانده گیلان، انتظار میرود باور توسعهای خویش را اصلاح کند و برای حدود۲۵۰۰ کارگاه و کارخانجات صنعتی گیلان که با آواری از مشکلات گرفتار شدهاند، اهمیتی قائل شود.
گیلان امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازنگری در نگاه توسعه است. تمرکز بر کشاورزی، گردشگری و اقتصاد دریا، هرچند ظرفیتهای خوبی هستند، اما نمیتوانند بهتنهایی موتور محرک اشتغال و رشد پایدار در استانی با این حجم از جمعیت تحصیلکرده و نیروی کار بیکار باشند.
بیتوجهی به صنعت در گیلان، به معنای از دست دادن فرصتهای اشتغال، ارزشافزوده و رشد است. همین حالا هم اگر دقت کنیم، صدها کارخانه و کارگاه نیمهفعال یا تعطیل، امروز نهتنها نشانه ضعف اقتصادی بلکه نشانه غفلت مدیریتی در گیلان هستند. درحالیکه هر واحد صنعتی میتواند دهها خانواده را از فقر نجات دهد.
پیشنهاد میشود استاندار محترم گیلان بهجای برپایی جشنهای بی فایده مانند جشن روز صنعت، دستور رسیدگی به وضعیت صنایعی مانند شرکت ایحاگستر که بهترین و مدرنترین دستگاههای چاپ آن سالهاست بهخاطر اختلاف بانک ملی و مالیات خاک میخورد را فورا صادر کنند.
همین حالا هم شرکت الکتریک گیلان بیش از چهار سال است که از دست چپاولگران گرفته شده و به صندوق بازنشستگی داده شده است. بنابراین انتظار داریم به وضعیت این ملک وسیع که در بهترین نقطه شهر قرار دارد رسیدگی شود.
شرکت صنایع پوشش با حدود ۹۰ هکتار زمین، چندسالی با حدود ۱۰۰ نفر مشغول به کار است. شرکتی که در اصل باید برای ۳۵۰۰ نفر اشتغال ایجاد کند. باید در مورد آن دستور رسیدگی عاجل صادر شود.
کارخانه فومنات در جایی بسیار عالی با زمین بسیار زیاد و امکانات فوق تصور هستند و انتظار میرود مقام عالی دولت در استان گیلان، دستور فرمایند تا مشکلات آن رسیدگی شود. ابریشم گیلان، کنف کار، ایران کنف، خاور و بسیاری از شرکتهایی از این دست، نیاز به یک کمیته بررسی و تصمیمساز دارند و در این میان نماینده اول دولت در استان میتواند دخیل باشد.
انتظار داریم به وضعیت کارخانه چوکا رسیدگی شود. کارخانهای که هر ماهه دارایی و پول بی زبان کارگران تامین اجتماعی توسط شستا در آنجا بیجهت هزینه میشود.
اگر استاندار گیلان قصد دارند از خویش میراثی پایدار برای این استان بر جای بگذارند، باید به مواردی مانند، احیای صنایع نیمهجان، تشکیل کمیته بحران صنعت، تعیین تکلیف املاک صنعتی بلااستفاده، و حمایت عملی از سرمایهگذاران واقعی تأکید بیشتری داشته باشند. باور داریم که آینده گیلان در گرو تصمیمهای جسورانه است، تا از این مسیر، تولید دوباره به اولویت اصلی استان تبدیل شود.