کابوس جاده ماسوله به ماژلان، که همین اول شهریور خبر کشتهشدن چهار نفر در آن با سقوط در دره منتشر شد، برای سیامزگی به دایلهسر در حال تکرار است. با این تفاوت که اگر ثبت جهانی ماسوله با آسفالت آن جاده به خطر میافتاد، اینجا برعکس است. ادامه روند طمعکارانه عدهای سودجو، باعث خروج یکی از سایتهای ثبت جهانی ایران از میراث جهانی خواهد شد.
براساس کنوانسیون میراث جهانی یونسکو، یک اثر جهانی میراث بشری محسوب میشود و فقط متعلق به ایران نیست، جنگلهای هیرکانی با وجود میلیونها سال سابقه تکاملی و ارزشهای بالای اکوسیستمی متعلق به تمام نسلهای حال و آینده بشریت است.
در روزهای تعطیل معمولا بیشترین نگرانی برای گردشگری گیلان، ترافیک بازگشت مسافران و جادههای شلوغ نیست. سالهای زیادیست که در روزهای تعطیل بهطور مرتب دو موضوع تکرار میشود. بیشترین دلگیری عصر روزهای جمعه در گیلان یا آتشسوزی یکی از بناهای قدیمی است و یا تعرض به جنگل و محیطزیست.
تقریبا قصه پر غصه تاریخ گیلان یا به آتشسوزی یک بنای قدیمی و یا به انداختن یک بولدوزر به جان آن ختم میشود اما حالا که چند سالی است چیزی از تاریخ جز کتاب و روایت نمانده است، هر هفته گزارش حمله با ماشینآلات راهسازی به جنگلها و کوهها تیتر خبرهاست.
دو سال پیش با رسانهای شدن خبر تعریض جاده خرمکش به سیامزگی و با ورود به موقع دادستان جلوی این تخلف آشکار و تعرض به میراث ثبت جهانی گرفته شد اما بعد از دو سال و باز بدون هیچگونه استعلام از نهادهای متولی، این بار جاده از طارم تا دایلهسر کشیده شد.
در شرایطی که زخم کیلومترها جاده ساخته شده در دو سال پیش، تازه در حال احیا توسط طبیعت بود، سودجویان با حمایت افراد خاص از آنسو به گیلان هجوم آوردند. روال ساخت در گیلان معمولا به این شکل است که بدون مجوز، بدون آزمایش خاک، بدون در نظر گرفتن شرایط منطقه، ابتدا با یک ماشین راهسازی اجارهای به جان جنگل و کوه افتاده و سپس برای جاده خود ساخته درخواست ردیف بودجه برای زیرسازی میکنند.
جدا از انجام این تخلف بزرگ در یک سایت ثبت جهانی، به نرخ نشست جادههای منطقه نظیر جاده امامزاده اسحاق و امام زادهابراهیم توجه نشده است که بیشترین در نوع خود در سطح کشور است.
علاوه بر اینکه تمام دغدغههای محیطزیستی و حیاتوحش جاده ماسوله به ماژلان در این منطقه وجود دارد، تبدیل یک جاده مالرو به یک جاده عریض برای عبور وسایل نقلیه در آینده نزدیک در سایت هیرکانی گشت رودخان، بهعنوان مهمترین رویشگاه شاه بلوط هیرکانی آسیبهای جبرانناپذیر به آن خواهد زد.
گشت رودخان زیستگاه پلنگ، شوکا و مرال است که این جاده زیستگاه پلنگ را دو تکه و محدود خواهد کرد. با توجه به اصل ۵۰ قانون اساسی، قوانین منابع طبیعی، اصل ۸۳ قانون اساسی، قانون الحاق ایران به کنوانسیون میراث جهانی و قوانین بالادستی، شایسته است سمنهای محیطزیستی و دادستان استان به این موضوع ورود کنند و شدیدترین برخورد با تعرضکنندگان به میراث بشریت و نسلهای آینده، صورت گیرد.
«راهنمای گردشگری و پژوهشگر گیلانشناسی»