جنگلها

تخریب جنگل‌ها و اراضی ملی، بیش از آن‌که نتیجه کمبود قانون باشد، ماحصل پشت‌میزنشینی، عافیت‌طلبی و آرامش کاذب برخی مدیران محلی است؛ مدیرانی که مسؤولیت را پذیرفته‌اند، اما نه خطر را، نه هزینه را و نه حضور در میدان را. در سال‌های اخیر، آن‌چه منابع طبیعی و به ویژه جنگل‌ها را تهدید می‌کند، فقط اره و بولدوزر نیست؛ بلکه تصمیم‌های نگرفته، بازدیدهای انجام‌نشده و اراده‌های سست است. وقتی مدیر به عرصه نمی‌رود، تخلف زودتر از قانون می‌رسد. همان‌طور که «آقایی»، بازرس کل گیلان، در دیدار با مسؤولان منابع طبیعی گیلان…

اگر الان نشسته‌اید در طبقه‌ی چهلم برج‌تان که بر جنازه‌ی باغی قد کشیده و افسوس خاطرات دیروزتان در بوستان را می‌خورید، اگر دست‌تان به خون درختی آلوده شده و از آلودگی هوای این شهر دم می‌زنید، اگر با امضای کاغذی شریک جرم سوزاندن باغ‌های شهرتان بوده‌اید؛ ولی اگر طبیعت پُلی بشود خوب بلدید از رویش رد شوید، اگر جزو نسلی هستید که حتی در خاطر‌ت‌شان هم باغ و بوستان، محلی از اِعراب ندارد و الان متوجه منظور من نمی‌شوید که دقیقا از چه حرف می‌زنم، اگر هر بار به شهرهای آن‌ور آب سفر می‌کنید، دل‌تان می‎رود که این‌ها چقدر همه‌چیزشان سبز است و…

سرزمین گیلان در پسِ تاریخ از چندین هجوم و تعدیِ عظیم مصون ماند و خود را به گذاری سپرد که تا به امروز به دست ساکنین و همسایگان دور و نزدیک، فجایعی بزرگ تر از آن چه قرار بود در پیِ تجاوزهای اقوام بیگانه صورت بگیرد، خلق شود. شمار این فجایعِ تاریخی و ابعاد متنوع آن، آنقدر به کثرت می گراید که می توان سال ها بر آن شیون نمود! از ویرانه های محیط زیستی تا آلودگی های رودخانه ها تا دریای خزرش، از امحا و تعدیل مزارع برنج و چای تا افسانه شدنِ نوغان و تنباکو. از تجاوز بی رحمانه به جنگل ها و ساخت و سازهای پلشت و منحوس، تا تخریب معماری…