خط ویژه تسهیلات؛ حلقه مفقوده صنایع تبدیلی

0 216

مشکلات بخش صنایع تبدیلی استان در صدور مجوزها و عدم وجود کارخانه های فرآوری محصولات کشاورزی نیست. کمبود زیرساخت و تسهیلات ویژه برای صنایع تبدیلی استان یکی از اساسی‌ترین حلقه های مفقود بخش است.

این درحالیست که اگر خط ویژه تسهیلات برای حمایتهای مالی برای تامین نیازهای مالی دربخش سرمایه گذاری ثابت و درگردش این صنایع به صورت مجزا پیش بینی شود یقینا رشد بیشتری در توسعه صنایع تبدیلی مشتقات و فعالیتهای متنوع آن در راستای ارزش افزوده ایجاد خواهدشد.

تخصیص تسهیلات در مسیر خط ویژه خاص صنایع تبدیلی کشاورزی علاوه بر اینکه بهره‌های بانکی پایین‌تر از سودهای رایج به سرمایه گذاران ارایه می‌کند، موجب تولید محصولات فراوری شده با هزینه‌های کمتری برای دراختیار قرار گرفتن به عموم مردم فراهم می‌کند.

ظرفیت اسمی پروانه‌های بهره برداری  در بخش صنایع تبدیلی و فراوری به دو میلیون و ۳۰۰ هزارتن می‌رسد که به دلیل کمبود نقدینگی و مشکلات تامین مواداولیه و سایر مشکلات اقتصادی خالی مانده است.

در حال حاضر گیلان با ۲۱۰۰ پروانه بهره برداری صنایع تبدیلی وغذایی، رتبه اول تعداد پروانه های بهره برداری از این صنایع را در کشور دارد. در این واحدها حدود ۶۰ درصد تولید عملی استان یعنی یک میلیون و ۸۵۰ هزار تن از ۳ میلیون تن محصولات کشاورزی استان در چرخه فرآوری قرار می‌گیرد. علاوه بر این بیش از ۸۵ طرح و پروژه دیگر با ظرفیت تبدیل ۳۲۸ هزار تن با  پیشرفت فیزیکی بالای ۶۰ درصد در دست ساخت است که اگر این ظرفیت به ظرفیت زیربناهای موجود اضافه شود ظرفیت فرآوری در استان به حدود ۷۰ درصد تولید کشاورزی استان خواهد رسید که  شاخص بسیار مناسبی است. این شاخص در مقایسه با استانهای دیگر از نظر میزان ظرفیت فراوری، جایگاه چهارم و با اشتغالزایی ۱۲۵۰۰ نفر نیز رتبه دوم را درصنایع تبدیلی و غذایی کشور به خود اختصاص داده است.

البته ظرفیت اسمی این پروانه های بهره برداری به دو میلیون و ۳۰۰ هزارتن می رسد که به دلیل کمبود نقدینگی و مشکلات تامین مواداولیه و سایر مشکلات اقتصادی خالی مانده است.

در بخش برنج و چای استان که بیش از ۴۵۰ هزارخانوار گیلانی درگیر اقتصاد این دو بخش هستند هم اکنون بالغ بر ۱۲۰ هزارتن ظرفیت بسته بندی برنج و بالغ بر ۲۳ هزارتن بسته بندی چای وجود دارد که در طی چندسال گذشته بیش از ۱۰۰ برند برنج و ۵۵ برند چای هم به ثبت رسیده و شروع به کار کرده‌اند.

در سال زراعی جاری در گیلان با ۱۴۲۵ کارخانه شالیکوبی، ۷۰۰ تا ۷۵۰ هزارتن برنج تولید می‌شود که حدود ۳۴ درصد نیاز کشور است. از این تعداد بیش از ۶۶۰ کارخانه نوسازی، تجهیز و اصلاح ساختار شده‌اند که حدود ۴۵ هزارتن کاهش ضایعات داشته و با این فرایند بیش از ۶۷۵۰ میلیارد ریال به اقتصاد کشاورزی برنج  برگشت داده می‌شود که سود عمده این بخش متعلق به کشاورز و کارخانه‌دار است.

در حوزه چای نیز با  وجود ۱۵۰ کارخانه چای در گیلان و ظرفیت بالغ بر ۲۵ تا ۳۰ هزارتن چای خشک ۹۰ درصد تولید چای خشک کشور در استان انجام می شود که دراین بخش نیز حدود ۳۵ درصد کارخانه ها هم اصلاح ساختار و هم تجهیز و نوسازی شده‌اند.

یکی دیگر از محصولات اساسی گیلان زیتون است که با وجود بیش از ۷۵ واحد فراوری که عمدتا در شهرستان رودبار قرار دارند، از توان فرآوری حدود ۳۶ هزارتن زیتون برخوردارند که نقش بسیار موثری در اقتصاد این شهرستان ایفا کرده است.

امکان فرآوری محصولات کشاورزی با صدور پروانه‌های بهره برداری در استان وجود دارد و فقط جوابگوی تولید فعلی این محصولات است. لذا هرگونه افزایش تعداد واحدهای صنایع تبدیلی و فرآوری در استان نیازمند افزایش تولید مواد اولیه از این محصولات در واحد سطح است.

کیوی و مرکبات نیز از جمله محصولات اساسی گیلان است که با وجود بیش از ۸۸ واحد دارای پروانه بهره‌برداری و سردخانه  نگهداری محصولات کشاورزی وغذایی با ظرفیت حدود ۱۹۵هزارتن نقش بسزایی در کاهش ضایعات و تنظیم بازار محصولات کشاورزی استان دارد که با سرانه ۸۰ کیلو گرم بالاتر از میانگین ۵۵ کیلوگرم متوسط کشوری و کشورهای توسعه یافته است. همچنین با وجود ۸ واحد دارای پروانه بهره‌برداری با ظرفیت ۲۵ هزارتن ظرفیت سورت و بسته بندی میوه و سه واحد فراوری مرکبات بخش عمده‌ای از نیازهای فرآوری در این بخش هم تامین می‌شود.

علاوه بر موارد فوق باید به ظرفیت ۳۰۰هزارتنی فراوری شیر، ۷۰۰ هزارتنی فرآوری و تولید انواع خوراک و دام و طیور، ۳۵۰۰ تن فراوری خشک کردن و بسته بندی انواع گیاهان دارویی، ۳۴ هزارتن ظرفیت سورت، خشک کردن و فراوری بادام و فندق و ظرفیتهای بالای سایر محصولات اساسی در گیلان اشاره کرد و گفت که امکان فرآوری محصولات کشاورزی با صدور پروانه های بهره برداری در استان وجود دارد و فقط جوابگوی تولید فعلی این محصولات است. لذا هرگونه افزایش تعداد واحدهای صنایع تبدیلی و فرآوری در استان نیازمند افزایش تولید مواد اولیه هرکدام از محصولات در واحد سطح است.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.