بگویید به نوروز که امسال نیاید

چهل روز از روز‌‌های پرتلاطم و غم‌انگیز دی ماه خونین و زخمی که بر پیکر مردم ایران نشست سپری شد، حال دیگر نه ما همان آدم‌‌های گذشته هستیم و نه خیابان‌‌های شهر ما. چون حال هیچ‌کداممان خوب نیست.

این را می‌توان از خیابان‌‌های غمگین و ماتم‌زده شهر به‌ خوبی مشاهده کرد. از نبود آن شور و اشتیاق برای خرید در بازار آخر سال، از لباس تا کفشی که این روزها بازارش همه جوره کساد است، از خلوتی و رخوت پیاده‌راه شهرداری که این روزها می‌بایست مملو از شور خرید شهروندان دل زنده این شهر می‌بود.

در روز‌‌های پایانی سال شهر شب‌‌های روشن، تیره از همیشه است و سرزندگی و شور پایان سال در آن دیده نمی‌‌‌شود. شاید به‌ نظر برسد که هم‌زمانی ماه مبارک در پیوند با سوگ جمعی برای جان‌باختگان دی ماه، هنوز شور و اشتیاقی برای نو نوارسازی به مناسبت سال جدید و آغاز دوباره نگذاشته است.

اما آن‌چه که همه بر آن مشترک و هم عقیده‌‌‌اند؛ این‌که عید امسال مثل سال‌‌‌های قبل نیست، حالا شب‌‌های زمستانی آخر سال نه‌ تنها به سرعت نمی‌‌‌گذرد و مردم در جنب و جوش خانه تکانی و خرید نیستند؛ بلکه این شب‌ها به شب‌‌‌های قدری می‌ماند که نیت تمام شدن ندارد و ادامه غم و سوگ فرصت نو شدن را در روز‌‌های پیش رو نمی‌‌‌دهد.

این روزها در حالی‌که انتظار می‌رفت؛ در جای جای خیابان‌‌های پرتردد و پیاده‌راه شهرداری رشت بساط فروش سبزه و تنگ ماهی و اسباب چهارشنبه‌سوری داغ باشد و بوی خاک باران خورده و بوی سینی‌های سبزه، محیط را پر کند اما هنوز عطر خاکستر به جا مانده از آتش‌سوزی بازار به مشام می‌رسد و از بساط برخی دستفروشان اثری نیست. پیاده‌راه و شهرداری خلوت و خالی‌تر از گذشته به‌نظر می رسد.

حال دیگر بازارها و مال‌های تجاری رشت، مملو از جمعیت، دست‌‌‌های پر از کیسه‌‌‌های خرید، بچه‌‌‌های ذوق زده از خرید لباس و وسایل جدید و مغازه‌داران خسته از پاسخ دادن به مشتریان نیست، گویی انگار گرد دل‌مردگی بر آن‌ها پاشیده شده و مغازه‌داران بیش از آن‌که دغدغه چینش اجناس شب را داشته باشند بیشتر به چک‌‌های پاس نشده و افزایش اجاره مغازه می‌‌‌اندیشند.

به روایت فعالان اقتصادی و اجتماعی ادامه سوگ جمعی در کنار، گستره سایه شبانه‌روزی جنگ، نبود چشم‌‌‌انداز روشن از آینده، افزایش تورم و کاهش قدرت خرید از مهم‌‌‌ترین دلایل بی رونقی در بازار شب عید امسال است که موجب شده این روزها، خرید نوروزی دیگر در اولویت شهروندان جامعه نباشد و آن‌چه که پر واضح است اولویت مردم فقط معیشت بوده و منابع درآمدی خود را بیشتر در بخش خوراک و ذخیره‌سازی کالا‌‌های اساسی برای روز‌‌های مبادا هزینه می‌کنند.

در روز‌‌های پایانی سال اکنون کمر بازار زیر بار بدهی چک‌‌‌های پاس نشده و کم رونقی نبود مشتری، خمیده شده و گوش بازاریان از شنیدن وعده‌‌‌های بی سرانجام مسئولان سنگین. این روزها دیگر کسی در انتظار نوروز نیست. 

گــــویید بـــه نـــوروز کـه امــسال نــیایـــــد
در کشور خونیــــن کــفنـان ره نـگشـــــایــــد