احمدگوراب

احمدگوراب که اکنون به سه بخش دخانیات، ولکس و احمدگوراب تقسیم می‌شود نه تاریخ پسیخان را دارد و نه رشد مناطق شهری رشت را. نه شهر است و نه روستا؛ ترکیبی است از مشکلات زیرساختی شهری و عدم توسعه روستایی. پسیخان با قدمت تاریخی بیش از 700 سال در میانه‌ی شاهراه کهن رشت- فومن واقع‌شده است. این نام به‌ عنوان یک مکان در منابع تاریخی و جغرافیایی به‌صورت‌های مَسجَوان، مَسخوان، بَسخوان، بَسخان، بَساخان، بَساخوان، فَساخان، پَساخان و پَسیخوان و بَسی خوان، پستی‌خان، پسوخان دیده‌ شده است. در بیشتر نوشته‌هایی که از…

در احمد‌گوراب، شهر درست از جایی آغاز می‌شود که شالیزار هنوز تمام نشده است. فاضلاب خانه‌ها در احمدگوراب راهی شالیزارها می‌شود، آب باران و پساب در کوچه‌ها می‌ماند، بعضی خانواده‌ها از اُفت فشار و قطعی آب و برق گلایه دارند و ساکنان یک کوچه برای شن‌ریزی مسیرشان دست به جیب می‌شوند.   در این محله، مرز شهر و روستا نه روی نقشه که در زندگی روزمره مردم دیده می‌شود؛ احمدگوراب سالهاست به محدوده شهری پیوسته است؛ اما زندگی در آن هنوز میان قواعد شهر و امکانات روستا معلق مانده و از بسیاری از ابتدایی‌ترین زیرساخت‌ها و امکانات یک محله…