گیلانشاه

«حاجی داود»، 3 پسر داشت. از این سه؛ یکی «پور داود» شد و دو دیگر«داود زاده». این را از نوشته‌ی سنگ مزار فهمیدم. سلیمان و محمدعلی، همچون پدر«خان» ماندند. اما سومی کتاب به دست. «ابراهیم» به سن کِهتَر بود، اما به خِرَد مِهتَر. با کتاب و دانشی که داشت، املاک پدر و برادران را به گونه‌ای به خدمت گرفت که نه تنها چرخ فرهنگ که بنای بسیاری از صنایع تبدیلی در حوزه محصولات کشاورزی گیلان را پایه‌گذاری کرد. ابراهیم، پس از سال‌ها رنج تحصیل، مهم‌ترین کتاب دینی ایرانیان باستان را ترجمه کرد. اما وقتی با چاپ «اوستا» از هندوستان…