5 ساعت برای مرضیه ضرابی
بیست‌وچهار ساعت شبانه‌روز، برای بسیاری از ما تنها گذرِ معمول روز است؛ اما برای مرضیه ضرابی، روزی رسید که ناچار شد حساب همین ساعت‌ها را پس بدهد. در نامه‌ای که از او به یادگار مانده، برای دفاع از استمرار فعالیت‌هایش توضیح داده بود که از بیست‌وچهار ساعت شبانه‌روز، تنها پنج ساعت را به مدیریت مدرسه و تعلیم در آن اختصاص می‌دهد.
در نگاه نخست، شاید این جمله تنها پاسخی اداری به نظر برسد؛ توضیحی برای اثبات این‌که فعالیت‌های دیگر او، خللی در مسوولیتش در مدرسه ایجاد نمی‌کند. اما وقتی کمی بیش‌تر درنگ می‌کنیم، همین «پنج ساعت»…