پسماند

هشدارها و کم‌کاری‌ها در مدیریت پسماند رشت به حدی رسیده که نشست روز گذشته کمیسیون بهداشت با حضور اعضای شورا و شهردار در محل کارخانه کودآلی گیلان برگزار شد و «محمدحسین واثق کارگرنیا»، رییس شورای شهر، مجموعه‌ای از هشدارها و انتقادها را مطرح کرد. او تاخیر در نظافت خیابان‌ها و کوچه‌ها را عامل نارضایتی شهروندان و نازیبایی چهره شهر دانست و خواستار اقدام فوری برای رفع مشکلات محیط‌زیستی، شفاف‌سازی عملکرد کارخانه کودآلی، نظارت بیشتر بر شرکت‌های رفت‌وروب و بازگشت نظم به طرح تفکیک زباله از مبدا شد. کارگرنیا به…

لندفیل زباله سراوان رشت عامل اصلی مشکلات مدیریت پسماند رشت و کارخانه کود آلی است. کارخانه کود آلی در شروع فعالیت خود با ظرفیت 200 تن در فاز نخست پیش‌بینی شده بود و در ادامه 200 تن دیگر به ظرفیت خطوط پردازش این شرکت اضافه شد. افزایش ظرفیت خطوط کود آلی در حالی بود که این محل عملا به مکان دفن زباله‌های شهری بدل شد و به جای اینکه پسماند‌ تر و تفکیک شده برای تبدیل به کمپوست به این شرکت منتقل شود به محلی برای دپوی زباله تبدیل گشت. کما این‌که این پسماند‌ تر می‌توانست طی مراحلی به کمپوست و کود باغات تبدیل…

تعطیلی کارخانه کودآلی رشت بر اساس حکم دادگاه تجدیدنظر استان گیلان، در ظاهر یک اقدام قضایی برای مقابله با بوی نامطبوع و شیرابه‌های آلوده‌کننده محیط‌زیست بود. اما در واقعیت، این تصمیم تنها مهر پایانی بر مسیری طولانی از اشتباهات مدیریتی است، که سال‌ها پیش آغاز شد. کارخانه‌ای که قرار بود به عنوان قلب تپنده مدیریت پسماند در گیلان عمل کند، هرگز به تولید کود کمپوست نرسید و امروزه پس از سال‌ها بحران، به یک ایستگاه انتقال پرهزینه و ناکارآمد تبدیل شده است. با این حال، شهرداری رشت همچنان با نامه‌نگاری‌ها تلاش می‌کند این…

کارخانه کود آلی رشت، پروژه‌ای که در سال ۱۳۷۴ با هدف تبدیل زباله به کود آلی و کاهش بحران سراوان کلنگ‌زنی شد، امروز با حکم قضایی پلمب شده است. این کارخانه قرار بود راهکاری پایدار برای مدیریت زباله‌های تر و جلوگیری از تلنبار شدن آن‌ها در سراوان باشد، اما اکنون خود به بخشی از بحران بدل شده و نمایانگر ناکارآمدی و ضعف‌های سیستم مدیریتی استان است. رسانه مرور در سال‌های اخیر بارها به این موضوع پرداخته و با سلسله گزارش‌های تحقیقی، نشان داده است که کود آلی نه به‌عنوان کارخانه تولید کود، بلکه به ایستگاهی برای انتقال زباله…

داستان قورباغه آب‌پز را شاید شنیده باشید؛ حکایتی درباره تفکر استراتژیک که نشان می‌دهد چگونه تغییرات تدریجی اما مخرب، اگر نادیده گرفته شوند، به فاجعه منجر می‌شوند. فارغ از این‌که این داستان تا چه حد با رفتار واقعی قورباغه‌ها هم‌خوانی دارد، پیام اصلی آن درباره بی‌تفاوتی ما به اخبار ناگوار است؛ اخباری که یکی پس از دیگری می‌آیند و ما، با ابراز تأسفی گذرا، از کنارشان می‌گذریم. در حوزه محیط‌زیست، این بی‌تفاوتی به‌ویژه در برابر اخبار فصلی و تکراری، بسیار مشهود است. همه ما در گفت‌وگوها یا شبکه‌های اجتماعی دغدغه‌های…

بخش اول- گذر پرندگان مهاجر از تالاب انزلی، دیگر آن شکوه سابق را ندارد. جایی که روزگاری به‌عنوان یکی از مهم‌ترین پناهگاه‌های حیات‌وحش ایران شناخته می‌شد، امروز به میدانی از بحران‌های محیط‌زیستی بدل شده است. رسوبات سنگین، فاضلاب‌های شهری و پساب‌های صنعتی، چهره زلال تالاب را بیشتر از هر زمان دیگری تیره و گل‌آلود کرده‌اند.   تالاب انزلی، روزگاری زیباترین آینه شمال ایران بود؛ جایی که پرندگان مهاجر، ماهیان بومی و گیاهان آبزی در کنار هم، نمادی از همزیستی و شکوه طبیعت بودند. اما امروز، این میراث بی‌بدیل در سراشیبی نابودی قدم…

سواری علمی یا وانت دودزا؟ در پی انتشار مقاله‌ای تحت عنوان «وقتی می‌خواهی راننده‌ی یک سواری باشی، سوییچت را به من بده» که در واکنش به مقاله‌ی تحلیلی من با تیتر «زباله‌سوز یا لاشه‌سوز؟ وقتی وانتی را سواری جا می‌زنند» نگاشته شده، لازم است در مقام دفاع از دانش مهندسی و سلامت عمومی، نکاتی صریح، مستند و فنی را با افکار عمومی و متخصصان در میان بگذارم. مسئله چیست؟ تقلبی با ظاهر استاندارد! در یادداشت اولیه‌ام به‌صورت مستند و بر پایه مشخصات فنی دستگاه‌های معتبر زباله‌سوز، توضیح دادم که آنچه در برخی روستاها به‌نام…

در حالی‌که برخی دستگاه‌های ساده‌ی لاشه‌سوز را به‌عنوان «زباله‌سوز استاندارد» به روستاها می‌فروشند، بررسی‌های فنی نشان می‌دهد این سامانه‌ها نه‌ تنها مشکل پسماند را حل نمی‌کنند، بلکه آلودگی‌ها را از زمین به هوا منتقل می‌کنند و سلامت روستاییان را در معرض خطر قرار می‌دهند. آیا وقت آن نرسیده تا مدیریت پسماند، علمی و استاندارد شود؟ تصور کنید می‌خواهید مسافری را از دل روستا به شهر برسانید. می‌توانید از یک وانت قدیمی و پر سر و صدا استفاده کنید، یا یک سواری استاندارد با ایمنی بالا و راحتی مناسب. هر دو شاید به مقصد برسند،…

روستای لسکوکلایه بندرکیاشهر، میزبان دومین زباله‌سوز کوچک‌مقیاس در گیلان شد. این دستگاه با حضور استاندار گیلان به بهره‌برداری رسید. به گفته مسئولان محلی، اجرای این پروژه به‌ معنای تکمیل چرخه مدیریت پسماند در این روستاست. هدف نهایی، تبدیل لسکوکلایه به نخستین روستای سبز و بدون زباله در منطقه عنوان شده است. نخستین زباله‌سوز روستایی گیلان، با ظرفیت ۳۰۰ کیلوگرم، ۱۹ بهمن ۱۴۰۱ در روستای سالکده بندرکیاشهر افتتاح شده بود. این پروژه با اعتباری بالغ بر ۶ میلیارد ریال اجرا شد و با آموزش تفکیک زباله از مبدأ همراه بود.…

اعضای محترم شورا، مردم شریف رشت، رسانه‌های مردمی، و نهادهای نظارتی این کشور! در جایگاه مدعی‌العموم و به ‌عنوان پاسدار حقوق شهروندان، صدایی که این رسانه بلند می‌کند، ماه‌هاست در کوچه‌ پس‌ کوچه‌های این شهر می‌پیچد اما کسی پاسخ نمی‌دهد؛ صدای گلایه از بی‌نظمی، بوی زباله، بی‌نظافت، و هزینه‌های میلیاردی هنگفت. موضوع این یادداشت، مناقصه میلیاردی خدمات پسماند شهرداری رشت است؛ قراردادی که نزدیک به یک‌ هفتم بودجه کل شهرداری را می‌بلعد، اما آشکارا نه مشاور دارد، نه شفافیت، نه سلامت اجرایی را تضمین می‌کند، و نه نظافت…