اگنت

فرقی نمی‌ کرد، تاجر باشد، یا یک فرد عادی. وقتی کسی قبای«اگنت» می‌پوشید، نه‌تنها امنیت جانی که نانش هم در روغن بود و بیچاره کسی که «اگنت» با او درمی‌افتاد، خود را ورافتاده می‌دید. برخی اگر قبای اگنتی هم به تنشان نمی‌‌رفت، نشان «عقاب» و یا پرچم روسیه را بر سردر خانه نصب می‌کردند تا در امان باشند. دو بار هم با کشتی تا باکو یا هشترخان می‌رفتند و یک «اُف» هم پس اسمشان می‌گذاشتند، تا بقیه حساب کار دستشان بیاید.   «اگند» یا «اگنت» وطنش ایران بود اما «عامل» روسیه و سرزمین گیلان همیشه پر بود از اگندی‌‌هایی که چشم…