رشت

تصویب پهنه‌های بلندمرتبه‌سازی در رشت و بندرانزلی را می‌توان یکی از مهم‌ترین تصمیمات مدیریت شهری گیلان در دهه‌های اخیر دانست؛ تصمیمی که با هدف مدیریت مهاجرت، کنترل گسترش افقی شهرها، حفظ اراضی کشاورزی و پاسخ به نیاز آینده استان اتخاذ شده است. اصل این نگاه، نه‌تنها قابل دفاع، بلکه مطابق با بسیاری از سیاست‌های توسعه شهری در جهان است. امروزه بسیاری از کشورها به دلیل محدودیت زمین، افزایش جمعیت و هزینه‌های توسعه زیرساخت، به سمت توسعه عمودی حرکت کرده‌اند. اما بررسی تجربه‌های بین‌المللی نشان می‌دهد که موفقیت این سیاست نه…

در مدیریت پسماند، گاهی فاصله میان یک «نمایش فنی» و یک «راهکار صنعتی» آنچنان فاحش است که اگر به آن توجه نشود، تصمیم‌گیران،رسانه‌ها و افکار عمومی دچارخطای برداشت می‌شوند. یکی از همین موضوعات، ادعای جداسازی شیشه از کود فاین پس از پایان فرآیند کمپوست است؛ ادعایی که هر از گاهی با عنوان یک فناوری نوآورانه مطرح می‌شود. اما پرسش اصلی این نیست که «آیا می‌توان چند قطعه شیشه را از میان مواد آلی جدا ساخت؟» پاسخ این پرسش، مثبت است. پرسش واقعی این است که آیا چنین کاری در مقیاس صنعتی، برای ده‌ها تن کود فاین در روز، با راندمان…

در کنار هر مصوبه‌شهری، مشخصا بلندمرتبه‌سازی در رشت و انزلی، رسم نقشه‌های برنامه‌ریزان شهری است که با مطالعه و بررسی طرح پیش‌رو می‌توان گفت؛ به یکی از بحث‌برانگیزترین و پرمناقشه‌ترین مسایل رشت و گیلان تبدیل خواهد شد. این طرح و مصوبه درصورتی تصویب و در آینده نزدیک به منصه ظهور خواهد رسید که ایران در جنگی تحمیلی قرار گرفته و از سویی گیلان، رشت و شهرهای آن، در ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه، کالبدهای شهری آن شاهد بازتولید خشونت بوده و فروکاست تاب‌آوری آن در سطح بالایی قرار داشته است. در مواجهه نخست با بررسی نقشه…

«کافه بن بست» در انتهای «بن بست سمیعی» قرار دارد اما در این خانه قدیمی زندگی به بن‌بست نرسیده است. در روزگاری که دوام آوردن دشوار شده، پناه بردن به «هنر»، شکلی از مقاومت است. اوضاع اقتصادی خوب نیست و روان‌ها پریشان. در  بلاتکلیفی اذهان که آینده چه خواهد شد، یک شهروند بازنشسته تلاش دارد ملک متروکه‌اش را تغییرکاربری دهد. با این هدف که سرپناهی باشد برای درکنار هم بودن. جایی که بتوان اندکی از دغدغه نان کاست و عطش آفرینش را در قالب هنر ریخت.  «کافه بن بست»، بنا دارد قراری برای هنرمندان باشد تا شکل جدیدی از مقاومت و…

تصور کنید در آینده‌ای نه‌چندان دور، شهری وجود داشته باشد که در آن دیگر هیچ درختی باقی نمانده است. هوای پاک به کالایی تجاری تبدیل شده و شهروندان برای نفس کشیدن ناچارند اکسیژن را در بسته‌بندی‌های صنعتی خریداری کنند. این تصویر، هرچند اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد، اما پرسشی جدی را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد: چگونه انسان به نقطه‌ای رسید که ساده‌ترین موهبت طبیعت را باید خریداری کند؟ شب، آرام و بی‌صدا بر شهر افتاده است. «تد» از دیوارهای بلند شهر عبور می‌کند تا آخرین درخت را پیدا کند. شهری که دیگر بوی خاک نمی‌دهد؛ در آن…

در روزگاری‌که بهبود زیرساخت‌های‌شهری بسیار ضروری است، درختان را می‌توان مقرون به‌صرفه‌ترین زیرساخت دانست. آن‌ها هوا را تصفیه می‌کنند. اکسیژن را تولید و آب باران، اشعه‌ UV، سروصدا و دی‌ اکسید کربن را جذب می‌کنند. این درختان سرعت ماشین‌ها، اضطراب، تنش‌‌ها و خستگی روانی مردم را کاهش و ارزش املاک را افزایش می‌دهند. همه‌ی این‌ها به‌علاوه‌ی این‌که سایه‌ی آن‌ها مصرف انرژی ما را برای خنک‌ کردن فضا کاهش می‌دهد. درختان در وهله‌ی اوّل از انتشار گازهای گلخانه‌ای جلوگیری می‌کنند و علاوه بر آن کربن هوا را هم به خود می‌گیرند.…

شاید صبحی نه‌چندان دور، صدای لودرها سکوت یکی از کوچه‌های قدیمی رشت را بشکند. چند کارگر نوار زرد هشدار را دور خانه بکشند، درِ چوبی از لولا جدا شود و دیوارهایی که نزدیک به یک قرن باران گیلان را تاب آورده‌اند، در چند ساعت فرو بریزند. رهگذران چند دقیقه بایستند، سری تکان بدهند و بعد زندگی در خیابان دوباره جریان پیدا کند؛ انگار که نه انگار خانه‌ای فرو ریخته است و بخشی از تاریخ این شهر توسط لودرها به فراموشی سپرده می‌شود. این تصویر، خیال‌پردازی نیست. سال‌هاست رشت خانه‌هایش را یکی‌یکی از دست می‌دهد؛ بی‌سروصدا، بی‌آنکه…

براستی که چه دشوار است با قلمی خاکی از وسعت روح و زلالی قلب مردی نوشت که از جنس نور، معرفت و انسانیت بود. چگونه می‌توان واژه‌ها را به خدمت گرفت تا قامت استوار مردی را توصیف کنند که خود، تجسم اصالت، نجابت، وقار و آزادگی بود؟ سعادت حضور در محفل علمی و اخلاقی استاد ابراهیم یدک، بزرگ‌ترین افتخار زندگی من و همه کسانی است که توفیق شاگردی و کارآموزی در کنار ایشان را داشتند. استادی که سادگی را نه در گفتار، بلکه در تمام ابعاد زندگی خویش معنا کرده بود و از هرگونه تجمل، خودنمایی و شهرت‌طلبی فاصله داشت. در نگاه…

رفت از میان، لیک ز او ماند یادگار نامی که بر صحیفه دل‌هاست پایدار خبر درگذشت زنده‌یاد ابراهیم یدک، وکیل فرهیخته، پیشکسوت و خوش‌نام، اندوهی عمیق بر دل جامعه وکالت نشاند. برخی انسان‌ها تنها در حرفه خود موفق نیستند؛ بلکه با منش، اخلاق، نجابت و احترام به دیگران، الگویی ماندگار از شرافت انسانی بر جای می‌گذارند. مرحوم ابراهیم یدک از این دست انسان‌ها بود؛ وکیلی که دفاع از حق را با پایبندی به اخلاق حرفه‌ای درآمیخته بود و در تمامی سال‌های فعالیت خود با متانت، انصاف و احترام، نامی نیک از خویش به یادگار گذاشت.…

برخی رفتن‌ها، فراتر از یک فقدانِ فیزیکی و گذرِ زمان، گویی گسستنِ پیوندی است که میان زمین و آسمان برقرار بوده است. وقتی انسانی که وزنه‌ اصلیِ اخلاق و حرفه بود از این جهان کوچ می‌کند، تنها یک جای خالی در کانون وکلا یا در دفتر کارش ایجاد نمی‌شود؛ بلکه بخشی از معنای «حق» و «عدالت» نیز در میان مردم گویی کمرنگ‌تر می‌شود. امروز که در برابر غیبتِ این شخصیت بزرگوار ایستاده‌ام نه تنها در سوگ یک وکیل که در سوگ یک مربی، یک راهنما و یک پدرِ معنوی قرار گرفتم؛ مردی که به ما آموخت چگونه در دنیایِ بی‌رحمِ قانون، انسانیت را حفظ…