شورآفرینهای مهجور
در سالهای نه چندان دور که ساختمانهای بلند هنوز قد نکشیده بودند و نفیر زندگی ماشینی چندان جان نگرفته بود و گوشیها، تبلتها و بازیها و سرگرمیهای مدرن ساعتها را به خود اختصاص نمیدادند، آدمی به گونهای دیگر اوقات فراغتش را سپری میکرد.
آن سالها حیاطهای سبز و کوچهها و زمینهای بایر محلات میزبان کودکانی بودند که روزهای بلند تابستان و عصرهای کوتاه زمستانشان را با انواع بازیها پشت سر میگذاشتند. آنها ساعتها کنار همسن و سالان خویش به بازیهای سرشار از جنب و جوش میپرداختند و شبهنگام با تنی خسته به خواب…