دروازه اروپا

بندرانزلی در حافظه جمعی ایرانیان، همواره تداعی‌گر تالاب، نیلوفر آبی و صدای مرغان دریایی است؛ شهری که با اسکله‌ها و بلوار ساحلی‌اش، نماد فراغت و تماشا بوده است. اما ورق زدن تقویم تاریخ نشان می‌دهد که این شهر، فراتر از یک مقصد تفریحی، یک «زیست‌بومِ پناه» است. انزلی در بزنگاه‌های خونین تاریخ، هرگاه که آتش جنگ زبانه کشیده، آغوش خود را نه برای گردشگرانی که پیِ لذت بودند، بلکه برای انسان‌هایی گشوده است که با کوله‌باری از هراس، به دنبال «بقا» می‌گشتند. میراث‌داریِ رنج و مهربانی و صبوریِ انزلی به دهه‌ها قبل…