از سال 1402 حدود 4 سال است که ظاهرا تغییر کاربری در گیلان متوقف شده و کشاورزان حق ساخت و ساز در زمینهای خود را ندارند، در حالیکه افراد غیربومی به طور قانونی و غیرقانونی به ساخت ویلا در اراضی کشاورزی مشغولند. برخی اوقات شاهدیم یکسری از این ویلاها که مجوز نداشته و یا حتی مجوز هم دارند با لودر تخریب میشوند و مابقی سازههای احداث شده مراحل پایانی کار را تا به انتها میگذرانند.
شواهد میدانی حاکیست؛ درست یک ماه قبل از شروع جنگ 12 روزه خرداد 1404 استاندار گیلان تاکید کرد که دیگر به هیچ عنوان اجازه ویلاسازی در استان داده نمیشود و به جای آن بلندمرتبهسازی در اولویت قرار میگیرد. اما بعد از جنگ 12 روزه و جنگ اسفندماه که تا به امروز کم و بیش ادامه داشته، نظارتها در این بخش کمرنگتر از گذشته بوده و دیگر دستگاههای اجرایی و نظارتی آشکارا سختگیری چندانی در این مورد به خرج نمیدهند.
به همین دلیل شاهد اوجگیری دور زدن طرحهای هادی و ساخت و سازهای قانونی و بیشتر غیرقانونی در قسمتهای مختلف گیلان به خصوص اراضی کشاورزی و باغی و حتی دستاندازی به اراضی ملی هستیم. در این بین سازندگان حتی سازوکارهای احداث بنا را هم رعایت نمیکنند.
چرا در روستاهای گیلان ضوابط ساخت و ساز رعایت نمیشود؟
«جواد حسینپور»، از اهالی روستای مبارکآباد واقع در پیربازار رشت، در گفتوگو با مرور با انتقاد از روند ساخت و سازهای جدید در این منطقه اظهار کرد: از استاندار گیلان میخواهیم به وضعیت روستاییان و پیامدهای ساخت و سازهای بیضابطه در روستاها توجه بیشتری داشته باشد.
وی گفت: همسایه روبهرویی ما که مدتی پیش فوت کرد، فرزندانش زمین پدری را به فردی متمول فروختند و اکنون مالک جدید در حال ساخت یک آپارتمان چند طبقه در مقابل منزل ماست. این ساختمان نه تنها آسایش خانواده ما، بلکه چندین خانوار دیگر را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد.
او افزود: هر زمان اعتراضی مطرح میکنیم، پاسخ میدهند که برای این ساخت و ساز مجوز قانونی صادر شده است. سوال ما این است که چگونه در شهرها برای هر منطقه ضوابط مشخصی درباره تعداد طبقات و نوع ساخت و ساز وجود دارد، اما در بسیاری از روستاهای گیلان چنین محدودیتهایی به درستی اعمال نمیشود؟
حقوق مردم گیلان نادیده گرفته میشود
وی ادامه داد: ما عملا کاری از دستمان برنمیآید و هر روز شاهد از بین رفتن آرامش و کیفیت زندگی خود هستیم. این وضعیت باعث شده بسیاری از مردم نسبت به عملکرد مسئولان استان گلایهمند باشند و احساس کنند حقوقشان نادیده گرفته شده است.
این شهروند روستایی با اشاره به تاثیر چنین ساخت و سازهایی بر حریم خصوصی خانوارها گفت: مادرم هر روز بخش زیادی از کارهای روزمره را در حیاط خانه انجام میدهد. اکنون حتی در زمان ساخت بنا نیز به دلیل حضور کارگران، هنگام خروج از خانه ناچار است ملاحظات بیشتری را رعایت کند. طبیعی است که با تکمیل ساختمان و اشراف آن به خانههای اطراف، این نگرانیها چند برابر خواهد شد.
وی تاکید کرد: اگر تضییع حریم خصوصی و آسایش ساکنان روستا حقالناس نیست، پس چه چیزی مصداق حقالناس محسوب میشود؟ اگر استاندار و مسئولان استان نمیتوانند مانع چنین بیعدالتیهایی شوند، مردم باید مطالبات خود را از چه نهادی پیگیری کنند؟ ما مخالف ساخت و ساز نیستیم و نمیگوییم کسی حق ساخت خانه ندارد. حرف ما این است که ساخت و سازها باید متناسب با بافت روستایی باشد و در نقاطی که به طور مستقیم بر زندگی و حریم خصوصی همسایگان اشراف دارد، ضوابط سختگیرانهتری اعمال شود.
او در پایان گفت: این مشکل فقط به روستای مبارکآباد محدود نیست و امروز در بسیاری از روستاهای گیلان میتوان نمونههای مشابهی از ساخت ساختمانهای چند طبقه در دل بافت روستایی را مشاهده کرد.