ﮔﺰارش ﻋﻤﻠﻜﺮد ﭘﻨﺞﺳﺎﻟﻪ “ﺑﺎﻧﻲ ﺟﻨﮕﻞ” را ﻣﻲﺗﻮان ﮔﺰارﺷﻲ از ﻳﻚ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﻴﺪاﻧﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ در زﻣﻴﻨﻪ ﺣﻔﺎﻇﺖ و اﺣﻴﺎى ﺟﻨﮕﻞﻫﺎى ﻫﻴﺮﻛﺎﻧﻲ داﻧﺴﺖ. ﺗﺠﺮﺑﻪاى ﻛﻪ ﻃﻲ ﺳﺎلﻫﺎى ١٣٩٩ ﺗﺎ ١۴٠۴ در ﻋﺮﺻﻪﻫﺎﻳﻲ از ﮔﻴﻼن دﻧﺒﺎل ﺷﺪه و در ﻃﻮل زﻣﺎن، از ﻳﻚ روﻳﻜﺮدﻋﻤﺪﺗﺎ ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﻧﻬﺎلﻛﺎرى ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺟﺎﻣﻊﺗﺮ ﺑﻪ ﺣﻔﺎﻇﺖ و اﺣﻴﺎى ﺑﻮم ﺳﺎزﮔﺎن ﺟﻨﮕﻠﻲ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮده اﺳﺖ.
اﻗﺪاﻣﺎﺗﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣﻔﺎﻇﺖ و ﺣﺼﺎرﻛﺸﻲ ﻋﺮﺻﻪﻫﺎ، ﻛﺎﺷﺖ ﻧﻬﺎل، ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ زادآورى ﻃﺒﻴﻌﻲ، ﭘﺎﻳﺶ ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ و ﺣﻴﺎتوﺣﺶ، ﻗﺮﻗﺒﺎﻧﻲ، اﻳﺠﺎد و ﻧﮕﻬﺪارى آﺗﺶﺑُﺮﻫﺎ و ﺗﻼش ﺑﺮاى ﺟﻠﺐ ﻣﺸﺎرﻛﺖ ﺟﻮاﻣﻊ ﻣﺤﻠﻲ، ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﭘﺮوژه ﺗﻼش ﺷﺪه اﺳﺖ اﺣﻴﺎىﺟﻨﮕﻞ ﺻﺮﻓﺎ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎى “ﻛﺎﺷﺘﻦ درﺧﺖ” ﺗﻠﻘﻲ ﻧﺸﻮد.
اﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ از ﻧﻈﺮ اﻛﻮﻟﻮژﻳﻚ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻬﻢ اﺳﺖ، زﻳﺮا ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻳﻚ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ اﺣﻴﺎى ﺟﻨﮕﻞ را ﻧﻤﻲﺗﻮان ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﻌﺪاد ﻧﻬﺎلﻫﺎى ﻛﺎﺷﺘﻪﺷﺪه ﻳﺎ ﺳﻄﺢ ﻋﺮﺻﻪﻫﺎى ﺗﺤﺖ ﭘﻮﺷﺶ ﺳﻨﺠﻴﺪ، ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ دﻳﺪ آﻳﺎ ﻓﺮآﻳﻨﺪﻫﺎى ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺑﻮم ﺳﺎزﮔﺎن ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺗﺪرﻳﺞ درﺣﺎل ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻳﺎ ﺧﻴﺮ.
ﻳﻜﻲ از ﻧﻜﺎت ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ در اﻳﻦ ﮔﺰارش، ﺗﻼش ﺑﺮاى ﺣﺮﻛﺖ از ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻣﻨﻔﺮد و ﻣﻘﻄﻌﻲ ﺑﻪ ﺳﻮى ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺟﺎﻣﻊﺗﺮ ﺑﻪ ﺑﻮمﺳﺎزﮔﺎن ﺟﻨﮕﻠﻲ و ارﺗﺒﺎط ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﻣﻴﺎن اﺟﺰاى ﻣﺨﺘﻠﻒ آن اﺳﺖ. ﮔﺮدآورى دادهﻫﺎى ﻣﻴﺪاﻧﻲ، ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮات ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ، ﺑﺮرﺳﻲ ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺤﻴﻄﻲ و ﺗﻼش ﺑﺮاى ﭘﻴﻮﻧﺪ دادن ﻧﺘﺎﻳﺞ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺎ ﻣﺴﺎیل ﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ از ﺟﻤﻠﻪ ﻧﻘﺎط ﻣﺜﺒﺖ اﻳﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﻲرود.
ﺧﺎک در ﻳﻚ ﺑﻮم ﺳﺎزﮔﺎن ﺟﻨﮕﻠﻲ ﻓﻘﻂ ﻣﺤﻴﻂ اﺳﺘﻘﺮار رﻳﺸﻪ ﻧﻴﺴﺖ؛ ﺑﻠﻜﻪ ﻣﺨﺰن آب و ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻏﺬاﻳﻲ، ﻳﻜﻲ از ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ﻣﺨﺎزن ﻛﺮﺑﻦ، ﺑﺴﺘﺮ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه و ﻳﻜﻲ از ﻋﻮاﻣﻞ اﺻﻠﻲ ﺗﻨﻈﻴﻢﻛﻨﻨﺪه راﺑﻄﻪ ﻣﻴﺎن ﺑﺎرش و رواﻧﺎب اﺳﺖ
در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ ﮔﺰارش ﺣﺎﺿﺮ ﻳﻚ ﻓﺮﺻﺖ ارزﺷﻤﻨﺪ ﺑﺮاى ﺑﺮﺟﺴﺘﻪﺗﺮ ﻛﺮدن ﻣﻔﻬﻮم اﺣﻴﺎى ﻛﺎرﻛﺮدﻫﺎى ﺑﻮمﺳﺎزﮔﺎن در ﻛﻨﺎر اﺣﻴﺎى ﭘﻮﺷﺶ درﺧﺘﻲ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﻲﻛﻨﺪ. ﺟﻨﮕﻞ ﻳﻚ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺳﺎده از درﺧﺘﺎن ﻧﻴﺴﺖ؛ ﺑﻠﻜﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪاى ﻣﺘﺸﻜﻞ از ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ، ﺧﺎک، آب، ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه و ﻓﺮآﻳﻨﺪﻫﺎى ﭘﻴﭽﻴﺪهاى اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻘﺎى آن ﺑﻪ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻣﻴﺎن اﻳﻦ اﺟﺰا واﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ. از اﻳﻦ ﻧﻈﺮ، ﻫﺮﭼﻪ ﭘﺮوژه از ﻧﻬﺎلﻛﺎرى ﺻﺮف ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺣﻔﺎﻇﺖ، زادآورى ﻃﺒﻴﻌﻲ و ﭘﺎﻳﺶ اﻛﻮﻟﻮژﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮده اﺳﺖ، ﺿﺮورت ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻋﻮاﻣﻞ دﻳﮕﺮ ﺑﻮمﺳﺎزﮔﺎن ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺎک ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ.
ﺧﺎک؛ ﺣﻠﻘﻪاى ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺗﺼﻮﻳﺮ اﺣﻴﺎى ﺟﻨﮕﻞ را ﻛﺎﻣﻞﺗﺮ ﻛﻨﺪ
ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﺧﺎﻛﺸﻨﺎس ﺟﻨﮕﻞ، ﻳﻜﻲ از ﻧﻜﺎﺗﻲ ﻛﻪ در ﺑﺮرﺳﻲ اﻳﻦ ﮔﺰارش ﺑﻴﺶ از ﻫﻤﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﺮا ﺟﻠﺐ ﻣﻲﻛﻨﺪ، اﻫﻤﻴﺖ ﺟﺎﻳﮕﺎه ﺧﺎک در ارزﻳﺎﺑﻲ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﭼﻨﻴﻦ ﭘﺮوژهاى اﺳﺖ. ﺧﺎک در ﻳﻚ ﺑﻮم ﺳﺎزﮔﺎن ﺟﻨﮕﻠﻲ ﻓﻘﻂ ﻣﺤﻴﻂ اﺳﺘﻘﺮار رﻳﺸﻪ ﻧﻴﺴﺖ؛ ﺑﻠﻜﻪ ﻣﺨﺰن آب و ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻏﺬاﻳﻲ، ﻳﻜﻲ از ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ﻣﺨﺎزن ﻛﺮﺑﻦ، ﺑﺴﺘﺮ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﻮﺟﻮدات زﻧﺪه و ﻳﻜﻲ از ﻋﻮاﻣﻞ اﺻﻠﻲ ﺗﻨﻈﻴﻢﻛﻨﻨﺪه راﺑﻄﻪ ﻣﻴﺎن ﺑﺎرش و رواﻧﺎب اﺳﺖ.
ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ، اﮔﺮ ﻫﺪف ﭘﺮوژه اﺣﻴﺎى واﻗﻌﻲ ﺑﻮم ﺳﺎزﮔﺎن ﺑﺎﺷﺪ در ﻛﻨﺎر ﺷﺎﺧﺺﻫﺎﻳﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻌﺪاد ﻧﻬﺎلﻫﺎى ﻛﺎﺷﺘﻪﺷﺪه، ﻣﻴﺰان زادآورى ﻃﺒﻴﻌﻲ، ﺗﻐﻴﻴﺮ ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ و وﺿﻌﻴﺖ ﺣﻴﺎت وﺣﺶ، ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮات ﺑﺮﺧﻲ وﻳﮋﮔﻲﻫﺎى ﺧﺎک ﻧﻴﺰ در ﻃﻮل زﻣﺎن ﭘﺎﻳﺶ ﺷﻮد.
اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻪوﻳﮋه در ﻋﺮﺻﻪﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﺤﺖ تاﺛﻴﺮ ﭼﺮاى دام، ﺗﺮدد، ﺑﻬﺮهﺑﺮدارى ﮔﺬﺷﺘﻪ، آﺗﺶﺳﻮزى ﻳﺎ ﺳﺎﻳﺮ اﺷﻜﺎل اﺧﺘﻼل ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ اﻫﻤﻴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮى دارد. ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ در ﻳﻚ ﻋﺮﺻﻪ، ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ از ﻧﻈﺮ ﻇﺎﻫﺮى وﺿﻌﻴﺖ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﺎﺷﺪ، اﻣﺎ در زﻳﺮ اﻳﻦ ﭘﻮﺷﺶ، ﺗﺮاﻛﻢ ﺧﺎک اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻧﻔﻮذﭘﺬﻳﺮى ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ و ﻇﺮﻓﻴﺖ ذﺧﻴﺮه آب ﺧﺎک ﻫﻨﻮز ﺑﻪ وﺿﻌﻴﺖ ﻣﻄﻠﻮب ﻧﺮﺳﻴﺪه ﺑﺎﺷﺪ. در ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺮاﻳﻄﻲ، ارزﻳﺎﺑﻲ ﺻﺮف ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺗﻤﺎم واﻗﻌﻴﺖ اﻛﻮﻟﻮژﻳﻚ ﻋﺮﺻﻪ را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ.
از ﺳﻮى دﻳﮕﺮ، ﺧﺎک ارﺗﺒﺎط ﺑﺴﻴﺎر ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﺑﺎ ﻳﻜﻲ از ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ﻛﺎرﻛﺮدﻫﺎى ﺟﻨﮕﻞ، ﻳﻌﻨﻲ ﺗﻨﻈﻴﻢ آب دارد. ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ، ﻻﺷﺒﺮگ و ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﺎک ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ ﻧﻔﻮذ آب و ذﺧﻴﺮه آن در ﺧﺎک ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ و در ﻣﻘﺎﺑﻞ، ﻓﺸﺮدﮔﻲ ﺧﺎک و ﻛﺎﻫﺶ ﻧﻔﻮذﭘﺬﻳﺮى ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺳﻬﻢ رواﻧﺎب ﺳﻄﺤﻲ را اﻓﺰاﻳﺶ دﻫﺪ.
ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺧﺎک در ﺟﻨﮕﻞ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎى ﺟﻠﻮﮔﻴﺮى از ﻓﺮﺳﺎﻳﺶ ﻧﻴﺴﺖ؛ ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺨﺸﻲ از ﻓﺮآﻳﻨﺪ ﺣﻔﻆ آب در ﺑﻮم ﺳﺎزﮔﺎن و تاﻣﻴﻦ آب ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ ﻧﻴﺰ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﻲﺷﻮد.
اﮔﺮ ﻫﺪف ﭘﺮوژه اﺣﻴﺎى واﻗﻌﻲ ﺑﻮم ﺳﺎزﮔﺎن ﺑﺎﺷﺪ در ﻛﻨﺎر ﺷﺎﺧﺺﻫﺎﻳﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻌﺪاد ﻧﻬﺎلﻫﺎى ﻛﺎﺷﺘﻪﺷﺪه، ﻣﻴﺰان زادآورى ﻃﺒﻴﻌﻲ، ﺗﻐﻴﻴﺮ ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ و وﺿﻌﻴﺖ ﺣﻴﺎت وﺣﺶ، ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮات ﺑﺮﺧﻲ وﻳﮋﮔﻲﻫﺎى ﺧﺎک ﻧﻴﺰ در ﻃﻮل زﻣﺎن ﭘﺎﻳﺶ ﺷﻮد
از ﺗﻌﺪاد ﻧﻬﺎل ﺑﻪ ﻛﻴﻔﻴﺖ روﻳﺸﮕﺎه
ﻳﻜﻲ از دﺳﺘﺎوردﻫﺎى ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﮔﺰارش، ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ زادآورى ﻃﺒﻴﻌﻲ درﻛﻨﺎر ﻛﺎﺷﺖ ﻧﻬﺎل اﺳﺖ. اﻓﺰاﻳﺶ و اﺳﺘﻘﺮار ﻧﻬﺎلﻫﺎى ﺧﻮدرو ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﻬﻤﻲ از وﺟﻮد ﻇﺮﻓﻴﺖ ﻃﺒﻴﻌﻲ روﻳﺸﮕﺎه ﺑﺮاى ﺑﺎزﺳﺎزى ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل، در ﻳﻚ ارزﻳﺎﺑﻲ ﻛﺎﻣﻞﺗﺮ، ﺳوال ﻣﻬﻢ ﺑﻌﺪى اﻳﻦ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻪ ﻋﻮاﻣﻠﻲ اﻳﻦ زادآورى را اﻣﻜﺎنﭘﺬﻳﺮ ﻛﺮده اﻧﺪ و آﻳﺎ ﺷﺮاﻳﻂ ﺑﺴﺘﺮ روﻳﺶ ﻧﻴﺰ در ﺣﺎل ﺑﻬﺒﻮد اﺳﺖ؟
در اﻳﻨﺠﺎ دوﺑﺎره ﻧﻘﺶ ﺧﺎک ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮد. رﻃﻮﺑﺖ ﺧﺎک، ﺿﺨﺎﻣﺖ و ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻻﺷﺒﺮگ، ﻛﺮﺑﻦ آﻟﻲ، ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺧﺎک، ﻧﻔﻮذﭘﺬﻳﺮى، ﺗﺮاﻛﻢ، ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻏﺬاﻳﻲ و ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ زﻳﺴﺘﻲ ﺧﺎک، ﻫﻤﮕﻲ ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺮ اﺳﺘﻘﺮار و ﺑﻘﺎى ﻧﻬﺎلﻫﺎ اﺛﺮﮔﺬار ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ، ﺗﻌﺪاد ﻧﻬﺎلﻫﺎى ﻣﺴﺘﻘﺮﺷﺪه زﻣﺎﻧﻲ ﻣﻌﻨﺎى اﻛﻮﻟﻮژﻳﻚ ﻛﺎﻣﻞﺗﺮى ﭘﻴﺪا ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮان آن را در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺑﺴﺘﺮ روﻳﺶ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻛﺮد.
ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﻳﮕﺮ، ﺷﺎﻳﺪ در ﻣﺮﺣﻠﻪ اول ﺳوال اﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻬﺎل اﻳﺠﺎد ﺷﺪه اﺳﺖ؟ اﻣﺎ در ﻣﺮاﺣﻞ ﺑﻌﺪى ﺳوال ﻣﻬﻢﺗﺮ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ آﻳﺎ روﻳﺸﮕﺎه ﺑﻪ ﺷﺮاﻳﻄﻲ رﺳﻴﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺪون واﺑﺴﺘﮕﻲ دایمی ﺑﻪ ﻣﺪاﺧﻼت اﻧﺴﺎﻧﻲ، زادآورى و رﺷﺪ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺧﻮد را اداﻣﻪ دﻫﺪ؟
ﺿﺮورت اﻳﺠﺎد ﺧﻂ ﭘﺎﻳﻪ و ﭘﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪﻣﺪت
ﻳﻜﻲ از ﭘﻴﺸﻨﻬﺎدﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ارزش ﻋﻠﻤﻲ و ﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ ﭘﺮوژه را درﺳﺎلﻫﺎى آﻳﻨﺪه اﻓﺰاﻳﺶ دﻫﺪ، اﻳﺠﺎد ﻳﻚ ﻧﻈﺎم ﭘﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪﻣﺪت اﺳﺖ. اﻗﺪاﻣﺎت ﭘﻨﺞﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎﻧﻲ ﺟﻨﮕﻞ اﻛﻨﻮن اﻳﻦ اﻣﻜﺎن را ﻓﺮاﻫﻢ ﻛﺮده اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺨﺸﻲ از ﻋﺮﺻﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺳﺎﻳﺖﻫﺎى ﭘﺎﻳﺶ داﺋﻤﻲ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﻴﺮﻧﺪ.
اﻫﻤﻴﺖ اﻳﻦ ﻛﺎر در آن اﺳﺖ ﻛﻪ در ﻳﻚ ﭘﺮوژه ﭘﻨﺞﺳﺎﻟﻪ، ﺑﺴﻴﺎرى از ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻣﻬﻢ ﺑﻮم ﺳﺎزﮔﺎن ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻫﻨﻮز ﺑﻪﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ آﺷﻜﺎر ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻌﻀﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮات در ﺧﺎک و ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ در ﻣﻘﻴﺎس زﻣﺎﻧﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲﺗﺮى اﺗﻔﺎق ﻣﻲاﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ اداﻣﻪ ﭘﺎﻳﺶ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺸﺨﺺ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ آﻳﺎ روﻧﺪ ﻣﺸﺎﻫﺪهﺷﺪه واﻗﻌﺎً ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﻬﺒﻮد ﭘﺎﻳﺪار ﻛﺎرﻛﺮد ﺑﻮم ﺳﺎزﮔﺎن ﭘﻴﺶ ﻣﻲرود ﻳﺎ ﺻﺮﻓﺎً ﻳﻚ ﭘﺎﺳﺦ ﻛﻮﺗﺎهﻣﺪت ﺑﻪ ﻣﺪاﺧﻼت ﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ اﺳﺖ.
ﻳﻜﻲ از ﭘﻴﺸﻨﻬﺎدﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ارزش ﻋﻠﻤﻲ و ﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ ﭘﺮوژه را درﺳﺎلﻫﺎى آﻳﻨﺪه اﻓﺰاﻳﺶ دﻫﺪ، اﻳﺠﺎد ﻳﻚ ﻧﻈﺎم ﭘﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪﻣﺪت اﺳﺖ. اﻗﺪاﻣﺎت ﭘﻨﺞﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎﻧﻲ ﺟﻨﮕﻞ اﻛﻨﻮن اﻳﻦ اﻣﻜﺎن را ﻓﺮاﻫﻢ ﻛﺮده اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺨﺸﻲ از ﻋﺮﺻﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺳﺎﻳﺖﻫﺎى ﭘﺎﻳﺶ داﺋﻤﻲ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﻴﺮﻧﺪ
ﻳﻚ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺑﺮاى ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪ
ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﭘﻨﺞﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎﻧﻲ ﺟﻨﮕﻞ اﻛﻨﻮن ﻇﺮﻓﻴﺖ آن را دارد ﻛﻪ وارد ﻣﺮﺣﻠﻪاى ﺷﻮد ﻛﻪ در آن اﺛﺮ اﻗﺪاﻣﺎت اﻧﺠﺎمﺷﺪه ﺑﻴﺶ از ﺧﻮد اﻗﺪاﻣﺎت ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﮔﻴﺮد. ﺑﺮاى ﻣﺜﺎل، ﺑﻪ ﺟﺎى آﻧﻜﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻄﺢ ﺣﺼﺎرﻛﺸﻲﺷﺪه، ﺗﻌﺪاد ﻧﻬﺎلﻫﺎى ﻛﺎﺷﺘﻪﺷﺪه ﻳﺎ ﺗﻌﺪاد ﻧﻬﺎلﻫﺎى ﺧﻮدروى ﺣﺎﺻﻞ از زادآورى ﮔﺰارش ﺷﻮد، ﻣﻲﺗﻮان ﭘﺮﺳﻴﺪ اﻳﻦ اﻗﺪاﻣﺎت ﭼﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮى در ﻛﻴﻔﻴﺖ روﻳﺸﮕﺎه، زادآورى ﻃﺒﻴﻌﻲ، ﺗﻨﻮع ﮔﻮﻧﻪاى، وﺿﻌﻴﺖ ﺧﺎک، ﭼﺮﺧﻪ آب و ﺳﺎﻳﺮ ﻛﺎرﻛﺮدﻫﺎى ﺑﻮم ﺳﺎزﮔﺎن اﻳﺠﺎد ﻛﺮدهاﻧﺪ.
اﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﮕﺎه ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ارزش ﮔﺰارشﻫﺎى ﺳﺎلﻫﺎى آﻳﻨﺪه را ﻧﻴﺰ اﻓﺰاﻳﺶ دﻫﺪ؛ زﻳﺮا ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻴﺎن ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ اﻧﺠﺎمﺷﺪه و اﺛﺮ اﻳﺠﺎدﺷﺪه را روﺷﻦﺗﺮ ﻣﻲﻛﻨﺪ.
در اﻳﻦ ﻣﺴﻴﺮ، ﺣﺘﻲ ﻣﻲﺗﻮان ﭼﻨﺪ ﻋﺮﺻﻪ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺳﺎﻳﺖﻫﺎى ﻣﺮﺟﻊ اﻧﺘﺨﺎب ﻛﺮد و ﺗﻐﻴﻴﺮات آﻧﻬﺎ را در ﻳﻚ دوره ١٠ ﻳﺎ ١۵ ﺳﺎﻟﻪ دﻧﺒﺎل ﻧﻤﻮد. ﭼﻨﻴﻦ دادهﻫﺎﻳﻲ ﻧﻪﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮاى ﺧﻮد ﭘﺮوژه، ﺑﻠﻜﻪ ﺑﺮاى داﻧﺶ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ و اﺣﻴﺎى ﺟﻨﮕﻞﻫﺎى ﻫﻴﺮﻛﺎﻧﻲ ارزش ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ.
ﺳﺨﻦ ﭘﺎﻳﺎﻧﻲ
ﮔﺰارش ﭘﻨﺞﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎﻧﻲ ﺟﻨﮕﻞ را ﻣﻲﺗﻮان ﻧﺸﺎﻧﻪاى از ﺷﻜﻞﮔﻴﺮى ﻳﻚ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻤﻠﻲ در زﻣﻴﻨﻪ ﺣﻔﺎﻇﺖ و اﺣﻴﺎى ﺟﻨﮕﻞ داﻧﺴﺖ؛ ﺗﺠﺮﺑﻪاى ﻛﻪ ارزش اﺻﻠﻲ آن ﻓﻘﻂ در اﻗﺪاﻣﺎﺗﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻛﺎﺷﺖ ﻧﻬﺎل، ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﻳﺎ ﻗﺮﻗﺒﺎﻧﻲ ﺧﻼﺻﻪ ﻧﻤﻲﺷﻮد، ﺑﻠﻜﻪ در ﺣﺮﻛﺖ ﺗﺪرﻳﺠﻲ ﺑﻪ ﺳﻮى ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺟﺎﻣﻊﺗﺮ ﺑﻪ ﺑﻮم ﺳﺎزﮔﺎن ﺟﻨﮕﻠﻲ اﺳﺖ.
*ﻋﻀﻮ ﻫیات ﻋﻠﻤﻲ ﮔﺮوه ﻋﻠﻮم و ﻣﻬﻨﺪﺳﻲ ﺟﻨﮕﻞ، داﻧﺸﮕﺎه ﮔﻴﻼن