شاعری که مرگ ماهیها را گریست!
با شنیدن خبر درگذشت نعمت اسلامی که برایم غیرمنتظره و ناباورانه بود، یاد روزهای مدرسه افتادم و اولین باری که او را در آزمایشگاه دبیرستان فردوسی دیدم. مردی محجوب و سر بهزیر که کارش مدیریت آزمایشگاه بود و با دقتی زایدالوصف به آزمایش و آموزش میپرداخت.
وقتی او را در حال کار با کاغذ تورنسل و اسید و باز دیدم، هرگز گمان نمیکردم پشت این چهره شیمیدان، شاعری بس لطیف و صاحب ذوق و نازکخیال به آرایه چیدن و نظم بخشیدن به کلمات، نشسته باشد؛ آنچنان که بعدها یافتمش.
سالها بعد او را که از اعضاء اصلی انجمن ادبی…