نوجوانان و جوانان ما مساله شهر نیستند؛ آنها سرمایه آینده شهر هستند. مساله، نبود برنامه و امکانات کافی برای هدایت و حمایت از آنهاست.
این روزها نگاهی کوتاه به سطح شهر و محلات رضوانشهر جملهای را به ذهن متبادر میسازد: کودکان، نوجوانان و جوانان رضوانشهر را دریابید.
واقعیت این است که یکی از مهمترین دغدغههای اجتماعی امروز رضوانشهر، نبود فضاهای مناسب، امن و هدفمند برای گذران اوقات فراغت کودکان، نوجوانان و جوانان است. موضوعی که اگر بهموقع مورد توجه قرار نگیرد، میتواند زمینهساز آسیبهای اجتماعی جدیتری شود.
متاسفانه مواردی از مشکلات نگرانکننده در سطح شهر مشاهده میشود که نمیتوان نسبت به آنها بیتفاوت بود.
۱-نبود فضاهای فرهنگی، ورزشی و تفریحی مناسب: کودکان، نوجوانان و جوانان رضوانشهری که از امکانات کافی برای فعالیتهای سالم، ورزشی و اجتماعی برخوردار نیستند.
۲-درگیریهای خیابانی در پیادهراه رضوانشهر: گزارشها و مشاهدات شهروندان از وقوع برخی نزاعها و درگیریها میان نوجوانان، دختران و پسران در این محدوده حکایت دارد؛ موضوعی که نیازمند بررسی و رسیدگی جدی است.
۳-نگرانیهای اجتماعی در پشت پیادهراه، جنب مسجد جامع: گزارشهایی درباره پرخاشگری و مصرف مواد مخدر در این محدوده مطرح است که ضرورت نظارت، پیشگیری و رسیدگی نهادهای مسئول را دوچندان میکند.
۴– رواج برخی رفتارهای آسیبزا و ناهنجار اجتماعی: گسترش این رفتارها زنگ خطری برای سلامت اجتماعی جامعه و آینده نسل جوان در این شهر است.
۵-ضعف اقدامات پیشگیرانه و نبود پاسخگویی روشن: با وجود طرح این نگرانیها، شهروندان از اقدامات مؤثر، مستمر و ملموس دستگاههای مسئول رضایت و اطلاع کافی ندارند.
و اما حال سوال جدی از مسوولان شهرستان این است که نقش دستگاههای متولی امور اجتماعی، بهویژه اداره بهزیستی در شناسایی، پیشگیری و مداخله اجتماعی در این مسایل چیست؟ آیا نباید پیش از تبدیلشدن این نگرانیها به بحرانهای اجتماعی، برنامهای منسجم برای حمایت از نوجوانان و جوانان تدوین شود؟
باید توجه شود که بیان این موارد در راستای متهمکردن اشخاص یا دستگاههای مرتبط با موضوع نیست بلکه هدف درخواست پاسخ، مسوولیتپذیری و انجام اقدامات لازم و مناسب است.
در واقع مطالبهای برای ارایه گزارش شفاف از اقدامات دستگاههای مسوول در حوزه آسیبهای اجتماعی، ایجاد فضاهای فرهنگی، ورزشی و تفریحی ویژه نوجوانان و جوانان، اجرای برنامههای آموزشی و پیشگیرانه در زمینه کنترل خشم و کاهش خشونت است. همچنین بر ضرورت حضور مددکاران اجتماعی و مشاوران متخصص در مناطق دارای آسیب اجتماعی و رسیدگی مستمر و مسوولانه به نقاطی که گزارشهایی از مصرف مواد مخدر و درگیری در آنها مطرح است، تاکید دارد.
همچنین به نظر میرسد، تشکیل کارگروهی مشترک با حضور فرمانداری، شهرداری، بهزیستی، آموزش و پرورش، نیروی انتظامی و سازمانهای مردمنهاد میتواند در آسیبشناسی معضلات موجود در این عرصه و چارهاندیشی مناسب برای رفع یا دست کم کاهش آن مفید باشد.
در واقع تلاش برای پرورش کودکان و نوجوانان وظیفهای است که بیتوجهی به آن خسارات جبرانناپذیری به دنبال دارد. آنها بهجای خیابانهای ناامن به فضای امن و بانشاط، ورزش، آموزش و امید نیاز دارند.
از این رو پیش از آنکه آسیبهای اجتماعی عمیقتر شوند، باید مسوولانه اقدام کنیم.چرا که آینده فرزندان این شهر مسوولیت مشترک همه ماست و آینده رضوانشهر از همین امروز ساخته میشود.