از نان تا نوستالژی
تاریخ هر سرزمین را فقط در کتابها نمیتوان جستوجو کرد؛ بخشی از آن در دستهایی است که آهن را شکل میداد، بخشی در دار چادرشبی که رنگ و نقش میبافت و بخشی در دکان کوچکی که بوی چرم، مس و پنبه از آن برمیخاست. گیلان روزگاری با مجموعهای از این حرفهها شناخته میشد؛ مشاغلی که تنها ابزار امرار معاش نبودند، بلکه سازندگان بخشی از هویت اقتصادی و فرهنگی این سرزمین به شمار میرفتند. امروز اما بسیاری از آنها یا از میان رفتهاند یا در آستانهی فراموشی قرار دارند؛ وضعیتی که فراتر از یک تغییر شغلی، بازتاب تحولی عمیق در مناسبات جامعهی…