شهرداری

گوهر یوسف‌زاده، محمد صالح‌زاده - در رشت، کافیست از یک خیابان یا یک محله به خیابان و محله دیگری بروید تا احساس کنید از یک شهر به شهر دیگری پا گذاشته‌اید. فاصله سیاه‌ اسطلخ تا رشتیان و یا معلم شاید دو خیابان و پنج الی ده دقیقه رانندگی بیشتر نباشد؛ اما تفاوت میان کیفیت زندگی، زیرساخت و امکانات از زمین تا آسمان است. روستا - شهرهایی که ناخواسته وارد نقشه رشت شده‌اند، اما سهمی از خدمات شهری ندارند. در سیاه‌ اسطلخ، هنوز تابلوی «شهرداری منطقه یک» بر سرکوچه‌ها دیده می‌شود، اما شورا و دهیار نیز حضور دارند؛ روستایی که وارد…

سال‌هاست بخشی از املاک مردم در طرح‌های تفصیلی شهر رشت در مسیر احداث یا تعریض معابر قرار گرفته‌اند. مالکانی که برای تعیین تکلیف ملک خود به شهرداری مراجعه می‌کنند و آمادگی واگذاری ملک خود به شهرداری را دارند در بسیاری از موارد با این پاسخ مواجه می‌شوند که ملک موردنظر هنوز در مرحله «طرح اجرایی» قرار نگرفته است و شهرداری امکان خرید آن را ندارد. این پاسخ، در ظاهر یک توجیه اداری و اعتباری است؛ اما مساله از جایی آغاز می‌شود که همین قاعده برای همه املاک و همه مالکان به یک شکل اجرا نمی‌شود. در مواردی مشاهده شده است که…

در احمد‌گوراب، شهر درست از جایی آغاز می‌شود که شالیزار هنوز تمام نشده است. فاضلاب خانه‌ها در احمدگوراب راهی شالیزارها می‌شود، آب باران و پساب در کوچه‌ها می‌ماند، بعضی خانواده‌ها از اُفت فشار و قطعی آب و برق گلایه دارند و ساکنان یک کوچه برای شن‌ریزی مسیرشان دست به جیب می‌شوند.   در این محله، مرز شهر و روستا نه روی نقشه که در زندگی روزمره مردم دیده می‌شود؛ احمدگوراب سالهاست به محدوده شهری پیوسته است؛ اما زندگی در آن هنوز میان قواعد شهر و امکانات روستا معلق مانده و از بسیاری از ابتدایی‌ترین زیرساخت‌ها و امکانات یک محله…

این روزها اگر شب‌های رشت را قدم بزنید، کامیون‌های حمل آسفالت، غلتک‌ها و اکیپ‌های اجرایی شهرداری را در بسیاری از خیابان‌های شهر خواهید دید. از سبزه‌میدان و بلوار گیلان گرفته تا میدان گیل، پل باهنر، ضیابری، گلسار و دیگر معابر اصلی، عملیات گسترده روکش آسفالت در مناطق پنج‌گانه رشت با سرعت در حال اجراست. در عین حال، انصاف حکم می‌کند که از اقدام اخیر شهردار رشت و مجموعه مدیریت شهری در اجرای گسترده عملیات روکش آسفالت نیز استقبال شود. رسیدگی به وضعیت نامناسب معابر، به‌ویژه در خیابان‌های پرتردد، یکی از مطالبات دیرینه…

صف‌سر، از روستایی زیرمجموعه پسیخان و نزدیک رشت با عمارت‌های اعیانی تا بزرگ‌ترین سکونتگاه غیررسمی رشت بعد از انقلاب ۵۷ ، راهی دراز پیموده است. روستایی که شاید مهم‌ترین قرارداد جنگ جهانی اول در آن بسته شد اکنون هیچ نشانی از این افتخار ندارد. پسوند سر در لغت یعنی "بالاتر از" مانند دریاسر، دایله سر، رامسر، رودسر. یعنی خود مکان در جای بلندتری نسبت به اطراف باشد و این موضوع در کل گیلان و غرب مازندران رایج است. صف نیز مخفف صفحه به معنی جای تخت است. از نظر توپوگرافی نیز این معنی با صف‌سر همخوانی دارد. رشت…

در فاصله‌ای کوتاه از مرکز شهر رشت در همسایگی بزرگ‌ترین تالاب شهری و پروژه‌های گردشگری، محله صف‌سر با مشکلات زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کند. ساکنان محله صف‌سر از کمبود آب آشامیدنی، آسفالت، خدمات درمانی، حمل‌ونقل عمومی و امکانات ورزشی گلایه دارند؛ مسوولان نیز بخشی از مشکلات را ناشی از وضعیت شهرسازی و تفکیک نشدن اراضی می‌دانند.    به گفته ساکنان این محله حاشیه‌ای شهر، سال‌هاست مشکلات‌شان بی‌پاسخ مانده است. صف‌سر جزو روستا – شهرهایی محسوب می‌شود که نه در قوانین شهرداری جایی دارد و نه در طرح هادی روستا. صف‌سر برای…

در آستانه انتخابات شورای اسلامی شهر در سال ۱۴۰۰ در ورودی محله صف‌سر رشت، بنری نصب شد که شاید کوتاه‌ترین و در عین حال صریح‌ترین ارزیابی شهروندان از عملکرد مدیریت شهری بود: «اعضای محترم شورای شهر فعلی رشت؛ مثل ۴ سال گذشته از سفر به صف‌سر خودداری کنید. وعده‌های دروغین انتخاباتی ممنوع.» این فقط یک جمله اعتراضی نبود؛ این بنر، نشانه شکسته شدن پیوند میان مدیریت شهری و بخشی از شهر بود. این جمله را نباید صرفا یک اعتراض انتخاباتی تلقی کرد. این بنر، سندی از فرسایش اعتماد عمومی و هشداری درباره کیفیت حکمرانی شهری است؛ هشداری…

شاید صبحی نه‌چندان دور، صدای لودرها سکوت یکی از کوچه‌های قدیمی رشت را بشکند. چند کارگر نوار زرد هشدار را دور خانه بکشند، درِ چوبی از لولا جدا شود و دیوارهایی که نزدیک به یک قرن باران گیلان را تاب آورده‌اند، در چند ساعت فرو بریزند. رهگذران چند دقیقه بایستند، سری تکان بدهند و بعد زندگی در خیابان دوباره جریان پیدا کند؛ انگار که نه انگار خانه‌ای فرو ریخته است و بخشی از تاریخ این شهر توسط لودرها به فراموشی سپرده می‌شود. این تصویر، خیال‌پردازی نیست. سال‌هاست رشت خانه‌هایش را یکی‌یکی از دست می‌دهد؛ بی‌سروصدا، بی‌آنکه…

سه سال پیش، عمارت لالمی‌ها در یکی از محلات قدیمی رشت، بار دیگر نفس کشیدن را آغاز کرد. خانه‌ای که سال‌ها در سکوت و فراموشی مانده بود به همت افشین میرزایی، هنرمند و آرشیودار گیلانی به کافه‌موزه عکس «ارکاک» تبدیل شد؛ فضایی که در آن نه تنها آرشیوی از تاریخ عکاسخانه‌های رشت به نمایش درآمد، بلکه خود بنا نیز به بخشی از روایت تاریخ شهر بدل شد.   جوانان رشتی،گردشگران و علاقه‌مندان میراث‌فرهنگی از نقاط مختلف کشور به این خانه می‌آمدند؛ چای می‌نوشیدند، عکس‌ها را می‌دیدند و در میان دیوارها، پنجره‌ها و اتاق‌های یک خانه قدیمی، بخشی…

هر شهری حافظه‌ای دارد که در خیابان‌ها، میدان‌ها و ساختمان‌هایش زندگی می‌کند. این حافظه تنها در کتاب‌های تاریخ یا اسناد آرشیوی ثبت نشده، بلکه در آجرها، پنجره‌ها، ایوان‌ها و حیاط‌هایی نهفته است که نسل‌های مختلف در آن زیسته‌اند. رشت نیز از این قاعده مستثنا نیست. هویت این شهر را نمی‌توان صرفا در نام‌ها، رویدادها و شخصیت‌های تاریخی جست‌وجو کرد؛ بخش مهمی از آن در خانه‌های قدیمی و بافت تاریخی شهر جریان دارد. با این‌حال، به نظر می‌رسد رشت بیش از هر زمان دیگری در آستانه فراموشی خانه‌هایش قرار گرفته است. در…