درختِ تشنه!
این که نشریهای مستقل از دولت و کاملا خصوصی، با رویکردی پژوهشگر و هویتمحور، در حوزهای فرهنگی، دور از مرکز، سی و پنج سال، مستمر و بیوقفه منتشر شود، در تاریخ مطبوعات ایران، اتفاق دیریابی است. از این رو حالا گیلهوا از پس این همه سال رفته، جدای از کیفیت محتوای امروزش، نه فقط یک رسانه یا جریده معتبر و محترم است، بلکه برای مردمان سرزمین گیل و دیلم، حکم گنجینهای نادر و گرانسنگ را دارد که باید از سوی هرکس که هواخواه فرهنگ است به حد نهایت قدر دانسته و از آن مراقبت شود.
دانستن راز مقبولیت، بقا و عمر بلند گیلهوا هم…