در قلب تاریخی رشت، جایی که باغ سبزهمیدان هنوز نفس میکشد، عمارت لالمیها در سکوتِ دردناکی به استقبال بولدوزرها میرود.
بنایی که طی سه سال گذشته با عشق و جانفشانی جوانان رشت به کافهموزهای زنده تبدیل شده بود، اکنون در کوچه حاج ضیا العلما، زیر چتر بیتفاوتی میراث فرهنگی و با چراغ سبزِ سوداگرانِ سیمان و آهن، به آخرین نفسهایش نزدیک میشود. آیا این آخرین قربانیِ ویترینِ آپارتمانهای بیهویت در شهری است که هویتش را به پای توسعهی مکعبی قربانی میکند؟
عمارت تاریخی لالمیها، واقع در کوچه حاج ضیا العلما (آشتی کنان) و در مجاورت باغ سبزهمیدان رشت، در حالی در آستانه تخریب قرار گرفته که سه سال اخیر با همت و خلاقیت جوانان این شهر به کافه و موزهای پویا تبدیل شده و به عنوان یکی از جاذبههای فرهنگی و اجتماعی رشت مورد بهرهبرداری قرار گرفته بود.
این بنای ارزشمند، توسط وراث، به یکی از بساز و بفروشهای منطقه فروخته شده و پیشبینی میشود طی ماههای آینده، جای خود را به آپارتمانی چند طبقه بدهد.
این اتفاق تلخ در حالی رخ میدهد که فقدان توجه و اقدام موثر از سوی سازمان میراث فرهنگی، بار دیگر بناهای تاریخی رشت را در معرض نابودی قرار داده است. رشت در سالهای اخیر شاهد تخریب بیرویه بسیاری از بناهای تاریخی و جایگزینی آنها با سازههای نوساز بوده است. این روند، هویت تاریخی شهر را خدشهدار کرده و فرصتهای بالقوه برای توسعه گردشگری و اقتصاد فرهنگی را از بین میبرد.
با وجود اینکه نمیتوان در مورد املاک وراثتی خانوادهها دخالت مستقیم داشت، اما وظیفه سازمان میراث فرهنگی و شهرداری رشت ایجاب میکند که با رویکردی جدیتر، پلاکهای واجد ارزش تاریخی را شناسایی، ثبت و حفظ کنند. این نهادها باید با همکاری یکدیگر، مانع صدور مجوز ساخت و ساز و پروانه ساختمانی برای اینگونه پلاکها شوند تا از تخریب آنها جلوگیری به عمل آید.
حفظ میراث ارزشمند فرهنگی، فراتر از یک وظیفه صرفا هویتی، میتواند به موتور محرکهای برای تعریف اقتصادی نوین در رشت تبدیل شود. با احیا و بهرهبرداری خلاقانه از این بناها، میتوان ضمن ایجاد اشتغال پایدار برای جوانان، ظرفیتهای گردشگری شهر را ارتقا بخشید و تجربهای متفاوت و ارزشمند را برای بازدیدکنندگان رقم زد. بیتوجهی به این میراث، به معنای از دست دادن فرصتهایی است که میتوانند آیندهای روشنتر را برای شهر رشت رقم بزنند.
