حدود یک ماه پیش، در تاریخ ۲۱ خرداد، مرور خبری از مشاهده بیماری در بلوط های پارک باغ مفاخر رشت داد. پس از بازدید میدانی خبرنگار «مرور» از پهنه پارک مفاخر، اداره کل منابعطبیعی استان و معاونت فضای سبز شهرداری وعده بازدید و پیگیری حل مشکل این گونهها را دادند.
حال پس از گذشت یک ماه و بازدید مجدد خبرنگار مرور از منطقه، گسترش بیماری و درگیری بیش از ۸۰ درصد بلوطهای باغ با پدیده قارچی مشاهده شده است و مشاهده شد حتی یکی از درختان قطع شده در همان محوطه رها شده است. وضعیت برخی از این درختان بحرانی بوده و با خطر سقوط مواجه هستند.
در پیگیری دوباره از مسوول فضای سبز شهرداری رشت، وی علت بروز این وضعیت را بیماری قارچی طوقه (یقه) ناشی از عبور کامیون از محدوده کاشت، کوبیده شدن خاک و آسیب به ریشهها اعلام کرد.
ثقفی گفت: در همان زمان پس از بازدید، نامهنگاری با اداره کل منابعطبیعی استان گیلان انجام شد و مقرر گردید به عنوان سازمان متولی، بازدید مشترک از منطقه و رفع خطر انجام شود. اما تاکنون پاسخی از سوی آنها داده نشده است. و ما نیز در این مدت به نمونههای آسیبدیده قارچکش زدهایم.
در همین رابطه «نصرالهیان»، مدیریت جنگل اداره کل منابعطبیعی استان نیز به مرور اظهار داشت؛ تاکنون نامهای به دستشان نرسیده و موضوع باید از سوی اداره حفاظت منابعطبیعی شهرستان پیگیری شود. در ادامه پیگیری موضوع، سجاد محجوب، مدیریت فضای سبز شهری رشت به «مرور» گفت: پیگیر این موضوع هستیم.
لازم به ذکر است؛ طبق ادعای منابعطبیعی استان، تنها مسئولیت بخش فنس شده پارک مفاخر بر عهده آنهاست و درختان آزاد باغ باید توسط فضای سبز شهری محافظت شوند.
این در حالی است که نهالهای داخل فنس، همگی به درختان جوان تبدیل شدهاند؛ اما گونههای زایا و با قدمت زیاد که از ارزش اکولوژیک بالایی برخوردارند و قلب تپنده پارک مفاخر یا «باغ بذر چمارسرا»ی سابق محسوب میشوند و سالانه تعداد بسیار زیادی بذر تولید میکنند (که اکثر به نهال تبدیل شده و متاسفانه زیر پای عابران لگدکوب میشوند)، در خارج از حصار قرار دارند و هیچگونه نظارت یا آموزشی به عابران و مسافران داده نمیشود.
حال این سوال مطرح است که چرا منابعطبیعی گیلان نسبت به این رخداد اینگونه بیتوجه است و با بیان اینکه تنها مدیریت بخش فنسشده بر عهده ماست، نسبت به آینده این میراث ارزشمند جنگلهای هیرکانی و این باغ زیبا با ارزش زادآوری بالا، بیتفاوتی میکند؟ فضای سبز شهری نیز نسبت به پارکهای شهری رشت که هر کدام دارای درختان ارزشمند هیرکانی با قدمت بالا هستند، ارجی ننهاده و مسیر حفاظتی خاصی برای آنها در نظر نگرفته است.
بهطوریکه پوشش گیاهی اطراف این درختان که نقش مهمی در محافظت از آنها در برابر آفات دارند، در اثر پامال شدن توسط گردشگران کاملا از بین رفته و جادهسازی بدون نظارت در پارک، بهویژه مفاخر، سبب آسیب جدی به آن شده است. متاسفانه با ادامه این روند، در مدت کوتاهی شاهد قطع تعداد زیادی از بلوطهای بلندمازو با قدمت ۵۰ تا ۶۰ ساله یا بیشتر در پارک مفاخر خواهیم بود.