حمله یک قلاده شنگ (سمور آبی) به یک زن و مرد در یکی از شالیزارهای اطراف منطقه کیاشهر به جراحات عمیق هر دو نفر منجر شد و اکنون تحت درمان هستند. اگرچه این حادثه نگرانیهایی را در میان ساکنان منطقه ایجاد کرده، اما کارشناسان محیطزیست آن را رخدادی نادر و عجیب میدانند.
«ماهان مهررو»، فعال محیطزیست، در گفتوگو با مرور میگوید: حوزه بوجاق و مناطق اطراف آن، حتی شالیزارها از زیستگاههای اصلی شنگ در گیلان به شمار میرود. این پستاندار نیمهآبزی عموما انسان گریز و شب زی هستند که در رودخانهها، تالابها و آبهای شیرین زندگی میکند و عمده غذای آن را ماهیان و دیگر آبزیان تشکیل میدهند.
همچنین این گونه پستاندار گوشتخوار از نوع گونههای محافظت شده محسوب میشود و کشتن آن جرم است. به گفته او، استخرهای پرورش ماهی نیز گاهی به دلیل فراوانی طعمه، مورد استفاده این گونه برای شکار قرار میگیرند. از طرفی این نکته قابل ذکر است که این گونه همیشه در تعارض با این انسان بوده است نه به این معنی که انسان مورد حمله و هجوم آن قرار می گیرد بلکه به این معنا که همراه باعث ضرر و زیان به انسان میشود و محصولاتش را میخورد.
به گفته مهرو، تاکنون مورد مستندی از حمله شنگ به انسان در این منطقه ثبت نشده و حادثه اخیر را باید اتفاقی کمسابقه ارزیابی کرد. به گفته این متخصص و فعال محیطزیست، حمله جانوران حتی نوع وحشی به انسان معمولا بدون دلیل رخ نمیدهد و برخلاف تصور کلیشه ای عامه، حیوانات تنها به دلیل گرسنگی به انسان حمله نمی کنند.
حیوانات اغلب زمانی رفتار تدافعی از خود نشان میدهند که از تولههای خود محافظت کنند، یا احساس کنند انسان وارد قلمرو آنها شده و امنیتشان را تهدید میکند. از همین رو، رفتار تهاجمی نسبت به انسان و حمله تن به تن، بخشی از رفتار عادی این گونهها محسوب نمیشود. میتوان این گزاره را به کار برد که حملات در زمان، مکان، شرایط خاص اتفاق میافتد!
کارشناسان معتقدند در گیلان، حمله گونههایی مانند خرس قهوهای یا پلنگ یا شغال به انسان سابقه بیشتری دارد. برای نمونه، سال گذشته یک قلاده خرس قهوهای که همراه تولههای خود بود، به محیطبان غلامرضا حیدری حمله کرد و او را به رودخانه پرتاب کرد و به شدت مجروح ساخت.
با اینحال، این محیطبان با وجود همراه داشتن سلاح، از شلیک به حیوان خودداری کرد. همچنین چند سال گذشته حمله پلنگ به دامداری یا گله و گوسفند گزارش شده است در برخی مناطق، حمله گروهی شغالها نیز در شرایط خاص گزارش شده است.
کارشناسان محیطزیست تاکید میکنند که حفاظت از زیستگاههای طبیعی، پرهیز از نزدیک شدن به جانوران وحشی و رعایت فاصله از قلمرو آنها، مهمترین راهکار برای کاهش تعارض میان انسان و حیاتوحش است. از نگاه آنان، حوادث اینگونه بیش از آنکه نشانه تغییر رفتار شنگ باشد، یادآور ضرورت شناخت بیشتر گونههای بومی و حفظ مرز میان زیستگاه انسان و حیاتوحش است.