تعداد دو فرد توله گربه وحشی توسط امیر برزگر، مدیر حوزه آبخیر اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان سیاهکل و فرهنگ نظری، کارشناس مدیریت طرح پایدار جنگل در حین بازدید و آماربرداری از درختان حوزه جنگلی شهرستان سیاهکل، مشاهده و ثبت گردید.
گربه وحشی از جمله هشت گونه گربهسان باقیمانده در ایران است که تاکنون در منطقه شکار ممنوع دیلمان و درفک، چهار گونه شامل پلنگ، وَشَق (لینکس)، گربه جنگلی و گربه وحشی مشاهده و به ثبت رسیده است که نشان از ارزشهای زیستگاهی این پهنه جنگلی دارد.
گربهی وحشی با نام انگلیسی Wild Cat و نام علمی Felis silvestris در قارههای اروپا، آفریقا و آسیا و در ایران در تمام مناطق و استانها زندگی میکند. گربهی وحشی در زیستگاههای جنگلی، کوهستانی، استپی، بیابانی، تپهماهوری و حتی نزدیک مناطق مسکونی دیده میشود.
اندازه طول بدن گربهی وحشی ۴۵ تا ۸۰ سانتیمتر، طول دمش ۲۵ تا ۳۵ سانتیمتر، ارتفاع بدنش ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر و وزن آن ۳ تا ۸ کیلوگرم است. جثهی گربهی وحشی بزرگتر و از اجداد گربه اهلی است. دمی پرمو و بلند دارد که معمولا نصف طول بدنش است. نوک دم آن پهن و معمولا سیاهرنگ، پوزهاش کوتاه، سبیلهایش بلند، گوشهایش بزرگ، دست و پایش بلند و باریک، پنجههایش گرد و چنگالهایش خمیده و قابل جمع شدن است. رنگ بدن گربهی وحشی بسیار متغیر و از قهوهای تا خاکستری است. معمولا در دو طرف بدن ۱۲ نوار مایل تیره مشاهده میشود و به ظاهر شبیه به گربههای اهلی معروف به گربه پلنگی هستند.
گربهی وحشی از پستانداران کوچک، پرندگان، خزندگان، ماهی، قورباغه، حشره، حیوانات اهلی مانند مرغ، خروس و بزغاله و گاهی از مواد گیاهی تغذیه میکند. جفتگیری گربههای وحشی در زمستان صورت میگیرد و ۳ تا ۵ بچه پس از ۶۰ روز در بهار به دنیا میآیند. نوزادان ۴ تا ۶ ماه با مادر میمانند و سه ماه شیر میخورند. آنها در ۳ ماه بعد، نحوهی شکار کردن را از مادر خود یاد میگیرند. کم شدن طعمه و تخریب زیستگاه از جمله عوامل تهدید و کاهش جمعیت آنها محسوب میشود.
به علت کمبود پایشهای میدانی، آمار دقیقی از جمعیت و مناطق حضور این گونه در گیلان در دسترس نیست؛ اما گربه وحشی گونهای مخفیزی و پنهانکار است که مشاهده آن، بهویژه در روز، دشوار بوده و عموما تنها در مناطقی که امنیت زیستی بالایی داشته باشد، امکان مشاهده آن در روز نیز میسر است.
