فرمانده انتظامی گیلان اعلام کرد که از ابتدای امسال تاکنون بیش از هفت میلیون خودرو و ۳۰ میلیون نفر وارد استان شده است. حضور این جمعیت شناور شاید برای اقتصاد گردشگری استان خبر بدی نباشد؛ اما روی دیگر این مهمانپذیری افزایش فشار بر زیرساختها و محیطزیست گیلان است.
استاندار گیلان میگوید؛ ۲۰ درصد پسماند استان متعلق به مسافران است؛ یعنی از هر پنج سهم پسماند، یک سهم به جمعیتی تعلق دارد که ساکن دائمی گیلان نیستند. در شرایطی که خود نماینده عالی دولت در گیلان از عقبماندگی ۳۰ درصدی طرحهای جمعآوری و تصفیه فاضلاب استان از میانگین کشور خبر میدهد؛ پرسش درباره ظرفیت واقعی گیلان برای پذیرش این حجم از مسافر چندان بیراه نیست.
این پرسش زمانی جدیتر میشود که استاندار گیلان تقریبا از هر فرصتی، از هر تریبونی، جلسه و از هر نشستی برای تبلیغ طرح بلندمرتبهسازی در استان استفاده میکند و از مواهب آن میگوید و معتقد است تمام پیشبینیهای لازم برای ساماندهی فاضلاب و پسماند آن انجام شده است.
لازم است قبل از آنکه از افزایش ساخت و ساز و جمعیتپذیری گیلان سخن بگوییم، بپرسیم که همین استان امروز با ۳۰ میلیون مسافر و ۷ میلیون خودرو چه وضعیتی از حیث فاضلاب، پسماند، کالای اساسی و زیرساختی مانند جاده دارد؟
وقتی شبکه و تصفیهخانههای فاضلاب استان تنها ۳۰ درصد پیشرفت دارند، مشکلات پسماند همچنان پابرجاست و مجموعه استان حتی قادر نیست محل دفن جدیدی به جای لندفیل سراوان معرفی کند؛ توسعهای که استاندار مبلغ آن شده قرار است دقیقا بر کدام زیرساخت سوار شود؟
