ماسوله؛ آن‌چه در پرونده نمی‌گنجد
صبح که آرام‌آرام روی شیب ماسوله می‌نشیند، خانه‌ها یکی‌یکی از دلِ مه بیرون می‌آیند؛ پنجره‌ای بازمی‌شود، صدای قدم‌ها در کوچه‌ها می‌پیچد و زندگی، همان‌طور که سال‌ها جریان داشته، راهِ خودش را ادامه می‌دهد. زندگیِ آدم‌هایی که کار کرده‌اند، دل بسته‌اند، فرزندانشان را بزرگ کرده‌اند، پیر شده‌اند و قصه‌هایشان را برای نسل‌های بعد به جا گذاشته‌اند. برای آن‌ها، ماسوله پیش از هر عنوانی، خانه و یک مکانِ زیسته است.
حالا نام ماسوله در مسیری قرار دارد که بناست به‌عنوان یک میراث جهانی به رسمیت شناخته شود. در این مسیر از ارزش‌های…