سفره گیلانی

یادم هست که تا سال‌ها بعد از رفتن پدربزرگ خیرات فسنجان و کولی یا فسنجان و اشبل کوکو بود. آن‌ موقع هنوز اشبل این‌قدر گران نبود و غذای جانبی روزهای پاییز و زمستان بود. در حالی‌که فصل صید پایان می‌گیرد، ساحل‌ شکل دیگری دارد تورهایی که برای تعمیر آویزان شده‌اند، قایق‌هایی که به پهلو خوابیده‌اند و بوی سیر از همه جا از تمام بازارها ،تمام رستوران‌ها، تمام خانه‌ها و در دست تمام بازارمج‌ها... روایت فرهنگ غذایی گیلان این‌جاست که آغاز می‌شود. ماهی دودخانه‌ها فقط برای بازار، ماهی دودی نمی‌کنند. رديف طلایی رنگ ماهی‌ها از چوب…