لوراکس در گیلان
تصور کنید در آیندهای نهچندان دور، شهری وجود داشته باشد که در آن دیگر هیچ درختی باقی نمانده است. هوای پاک به کالایی تجاری تبدیل شده و شهروندان برای نفس کشیدن ناچارند اکسیژن را در بستهبندیهای صنعتی خریداری کنند. این تصویر، هرچند اغراقآمیز به نظر میرسد، اما پرسشی جدی را پیش روی مخاطب قرار میدهد: چگونه انسان به نقطهای رسید که سادهترین موهبت طبیعت را باید خریداری کند؟
شب، آرام و بیصدا بر شهر افتاده است. «تد» از دیوارهای بلند شهر عبور میکند تا آخرین درخت را پیدا کند. شهری که دیگر بوی خاک نمیدهد؛ در آن…