پرویز حبیب‌پور

بندر انزلی؛ گاهواره‌ نخستین رویاهای او بود که آغاز قصه‌اش را اگر گوش جان بسپاریم چنین است:«من در آغوش شهری به دنیا آمدم که نسیم خنک دریا و مرغان دریایی، نخستین قصه‌های زندگی را در گوش‌هایم زمزمه می‌کردند. انزلی، این شهر خیس از باران و خاطره، زادگاه نخستین عشق‌های من است. در روزگار کودکی‌ام، پیش از آنکه راهی دبیرستان شوم، مدادها و مدادرنگی‌هایم هم‌بازی‌های وفادار من بودند. دیوارهای خانه و در و دیوار کوچه‌ها، بوم‌هایی برای تجلی ذوق کودکی‌ام بودند و من با چسباندن کاغذها و نقاشی کشیدن، دل در گرو این هنر بسته بودم. این اشتیاق،…