آرشیو برچسب

پژوهشگر

ایراندخت، در غبار فراموشی گم شد

ایراندخت محصص، نقاش، منتقد هنری و یکی از تاثیرگذارترین پژوهشگران حوزه کاریکاتور ایران در نخستین روزهای فروردین ۱۴۰۵ پس از سال‌ها دست‌ و پنجه نرم‌ کردن با بیماری آلزایمر، چشم از جهان فروبست و در غبار فراموشی گم شد. ایراندخت در سال 1311 در کرمانشاه در خانواده‌ای گیلانی و فرهیخته به دنیا آمد. پدرش حقوقدان بود و از کارمندان عالی‌رتبه وزارت تازه تاسیس دادگستری و مادرش هنگامه محصصی زنی مدبر و اولین مدیر دبیرستان دخترانه، بنام فروغ در شهر رشت بود که دستی در ادبیات داشت و دوست پروین اعتصامی... او که خواهر…

تاریخ‌نگار میهن‌دوست

الف- منوچهر پارسادوست، در 1302 در محله ساغریسازان رشت چشم به جهان گشود. تبارش نیز از همین شهر بود. وی در دبیرستان پُرشهرت شاهپور زادگاهش درس خو‌اند. سپس در دانشگاه تهران در دو رشته حقوق قضایی و علوم سیاسی تحصیل و در رشته اخیر از همین دانشگاه درجه دکتری دریافت کرد. او بعدها دوره‌‌‌هایی حقوقی و مدیریتی را نیز در انگلستان و آلمان غربی سابق گذر‌اند. وی قبل از 1357 به‌عنوان کارمند عالی‌رتبه در وزارت دارایی کار کرد. در همین دوره همکاری‌‌‌هایی با موسسه روزنامه کیهان و مصطفی مصباح‌زاده داشت. پارسادوست وکیل درجه یک…

منوچهر پارسادوست، صدسال با تاریخ

در حافظه‌ی هر شهر، نام‌هایی نه به واسطه‌ی قدرت یا ثروت، بلکه به دلیل علم، اخلاق و تأثیر ماندگارشان، در یادها می‌مانند، دکتر منوچهر پارسادوست پژوهشگر ماندگار عرصه‌ی تاریخ و فرهنگ یکی از همان چهره‌هاست که در نخستین روز شهریورماه در شهر لس‌آنجلس و در ۱۰۱ سالگی چشم از جهان فروبست. پارسادوست در سال 1302 خورشیدی در محله‌ی ساغری‌سازان رشت دیده به جهان گشود و او بخش وسیعی از عمر خود را در مسیر پژوهش و نگارش درباره‌ی تاریخ ایران و تحولات سیاسی و اجتماعی آن گذراند. پارسادوست در سال 1302 خورشیدی در محله‌ی…

واهانیان؛ ارمنی برار رشتی‌ها

واهانیان از دوستان نزدیک من است و همواره در دیدار با یکدیگر تبادلات فرهنگی زیادی داریم. ایشان رشت پژوه هستند و علاقه زیادی به معماری این شهر دارند. اصولا پژوهش‌های او اولا درباره معماری و در مرحله بعد حوزه‌های تاریخ معاصر رشت بخصوص در زمینه اسناد است و در خصوص اسناد تاریخی رشت تحقیق و پژوهش‌های ارزنده‌ای دارند. ایشان چندین مقاله در ارتباط با معماری رشت، ساختمان‌ها و اسناد مربوط به بلدیه و شورای شهر و اینگونه پژوهش‌ها در اختیار من قرار داد که من در مجله گیله وا چاپ کرده‌ام. علاقه واهانیان به اسناد…

در اهمیت احمد نوری زاده بودن

من در اوایل دهه شصت به طور جدی به ادبیات روی آوردم و برای من این کنجکاوی وجود داشت که نسل پیش از خودم را که انزلیچی هستند و در این عرصه فعال، بشناسم. متأسفانه به دلیل اوضاعی که در سال‌های اول پس از انقلاب پنجاه و هفت وجود داشت با نوعی انقطاع بین نسل‌ها مواجه بودیم. در همان سال‌ها بود که با جستجو در نشریه‌های قدیمی به چند اسم برخوردم: احمد آرمون، عسگر آهنین جگر، حسن غلامعلی پور ساحل نشین و احمد نوری زاده. خیلی خوشحال بودم که همشهری هایم راکه پیشکسوت من در حوزه ادبیات هستند شناخته‌ام و از این رو به جستجو برآمدم تا با آنها…