کپورچال

در میان عکاسان بوم‌شناس و طبیعت‌گرای ایران، «محمدکوچک‌پور کپورچالی» سیمایی نادر است. او علاوه بر مقبولیت و جلوه‌گری در میان جامعه‌ هنری (هنرمندان، منتقدان و مخاطبان) به دلیل خلق و ثبت آثار عکاسانه منحصر به‌فرد، خارج از قاعده‌ بازی جریان‌ها و محافل صاحب‌رای و بی‌نیاز از حمایت‌ها و تائیدهای نهادهای رسمی، در میان توده‌ مردم نیز چهره‌ای شناخته شده و محبوب است. اتفاقی که فکر نمی‌کنم برای هیچ عکاس معاصر او این گونه رخ داده باشد.   محمدکوچک‌پور از ارتفاعات اِشکورات گرفته تا سیاهکل، انزلی، رشت، فومنات، تالش و حتی خلخال و…

عکاس قصه‌‌های جنگل‌ و مه درگذشت. او عکس می‌گرفت و در عکس‌‌هایش آوازِ باد و باران و عطرِ خاک و درخت جاری بود. او عکس می‌گرفت و عکس‌‌هایش از روشنای آب و رازآلودی مه نشان داشت و روایت ‌اندوه و امید در چشم‌‌های آدمیان بود. «محمد کوچک‌پور کپورچالی» سال ۱۳۳۴ در روستای کپورچال شهرستان بندرانزلی چشم به جهان گشود. وی جهان را دیگرگونه دید و از سال ۱۳۶۲ بر آن شد تا با یک دوربین عکاسی ابتدایی روسی، عکاسی را آغاز کند و دیگران را نیز در تماشای آن‌چه که می‌بیند، همراه سازد. استاد کوچک‌پور بی ‌آن‌که آموزشی دیده باشد پا در…