داستان بودن بعضی نفرات، زندگی را ژرفا میبخشد، مهر را معنا میکند و نگاه را از امید آکنده میسازد. و اما «فریده پاغنده» یکی از آنان بود که بودنش و ماندنش بر این دنیا روشنی میافزود و بر زخمها مرهم مینهاد.
اینک رفتنش اندوهی گران است که بر جان اهالی یک شهر نشسته است. در اذهان آنها که او را میشناختند، روایت روشن مادری بود. او سالها در کسوت بانویی نیکوکار و همچنین یک ماما در مسیر تسکین دردها گام برمیداشت. همواره دلنگران زخمخوردگان بود. پای حرفهایش که مینشستیم، از رنج کودکان محروم و دشواریهای معیشت زنان سرپرست خانوار و آسیبهای اجتماعی میشنیدیم و میدانستیم که تا چه اندازه در پی کاستن از انبوه رنجهاست.
زندهیاد «فریده پاغنده» موسس و مدیر موسسه خیریه «کودکان ساحل بهشتی» بود. فعالیت این موسسه مهرماه سال ۱۳۹۹ با مجوز بهزیستی به شکل رسمی در حوزه اجتماعی با گروه هدف کودکان بدسرپرست و بیسرپرست، کودکان کار و زنان سرپرست خانوار در بندرانزلی آغاز شد.
آنچه در این راستا شکل گرفت، ازگامهایی ارزشمند در عرصه توانمندسازی ایشان در حوزههای آموزشی، فرهنگی، مددکاری و توانمندسازی نشان داشت. بیتردید ذهن پویا و حضور توانمند زندهیاد پاغنده در عرصه کنشگری اجتماعی بندر انزلی از یادرفتنی نیست. وی بانوی نیکوکاری بود که همواره نگاه و کلام و قدمش با وجود همه دلواپسیها، سرشار از شور و عشق و امید بود؛ ولی بیماری امان نداد و حضور سبزش در جهان خاک، خیلی زود بهسر رسید.
فریده پاغنده که نُهم تیرماه سال ۱۳۵۶ چشم به جهان گشوده بود، در بیستمین روز از خرداد سال ۱۴۰۵، حوالی غروب آفتاب از عالم خاک، رخت بربست. او رفت اما یادش تا همیشه بر ابرهای سپید بندر مهآلود نقش بسته و روایت نگاه سبزش در آواز گنجشکهای شهر جاریست.