پرومته معاصر در میان آبی‌های سوگوار
در بیست و دومین روز آبان ماه ۱۴۰۵، جمع پرشماری از اهالی فرهنگ، ادب و هنر گیلان گرد هم آمدند تا با "جواد شجاعی‌فرد" وداع کنند؛ شاعری که از زندگی مردم می‌سرود. از دردها و دغدغه‌هایشان می‌نوشت و صدایش، پژواک فرهنگ، خاطره و رنج مردمانی بود که سال‌ها در کنارشان زیست.
در میان بدرقه کنندگان، خویشان، دوستان قدیمی، همراهان فرهنگی و کسانی دیده می‌شدند که هر یک از زاویه‌ای با او خاطره داشتند؛ از شعر و ترانه‌هایش تا دوستی‌ها، منش انسانی و تلاش‌هایش برای شکل‌گیری نهادهای فرهنگی.
آن‌چه از سخنان حاضران بر…