سوگ باغها
رشت در این روزگار شهری، بی باغ است. سالهاست که از این شهر، تنها چند ساختمان با سقفهای سفالی، کوچههای باریکِ پیچ در پیچ و بارانهای بیپایان در اذهان باقی مانده است. اما شهر ما همیشه چنین نبود. دیوارها بر درختان غلبه نداشتند. همیشه در مرداد، نفس کشیدن در آن اینقدر سنگین نبود.
اگر صدسال پیش از رهگذری در رشت، نشانی خانهای را میپرسیدید، کمتر کسی از خیابان و میدان نام میبرد. نشانیها با باغها آغاز میشدند؛ «کنار باغ محتشم»، «پشت باغ مدیریه»، «نزدیک باغ ناصریه». رشت، پیش از آنکه شهر خیابانها باشد، شهر…