سجاد حسینی 26 پست 0 دیدگاه

هر کشوری نشانه‌ای دارد که می‌توان از روی آن آینده‌اش را پیش‌بینی کرد. برای برخی کشورها این نشانه دانشگاه‌ها هستند. برای برخی دیگر کارخانه‌ها، بنادر، مراکز نوآوری یا میزان سرمایه‌گذاری…
ادامه مطلب ...

بعضی تغییرها در مدیریت شهری، سر و صدا ندارند؛ نه با اعتراض شروع می‌شوند نه با تصمیمی که همه درباره‌اش بحث کنند. آرام اتفاق می‌افتند، آن‌قدر آرام که وقتی متوجه‌شان می‌شویم، دیگر تبدیل به…
ادامه مطلب ...

بعضی بحران‌ها ناگهانی اتفاق می‌افتند؛ یک سیل، یک زلزله یا حادثه‌ای که شهر را یکباره متوقف می‌کند. اما بعضی بحران‌ها آرام رشد می‌کنند؛ آن‌قدر آرام که مدیران به دیدنشان عادت می‌کنند و…
ادامه مطلب ...

تا همین چند سال پیش «گعده مردانه» فقط یک عادت نبود؛ بخشی از زیست اجتماعی بود. جایی برای گفتن و شنیدن، برای سبک شدن، برای گرفتن تصمیم‌هایی که شاید در ظاهر بی‌اهمیت بودند، اما در عمل مسیر…
ادامه مطلب ...

وقتی زیرساخت‌های صنعتی یک کشور هدف قرار می‌گیرند، روایت رسمی معمولا حول «خسارت» شکل می‌گیرد؛ اعداد، برآوردها و هشدارها. اما آنچه کمتر گفته می‌شود این است که چنین لحظاتی، مرز میان…
ادامه مطلب ...

ایران امروز را می‌شود از هزار زاویه دید؛ از قیمت ارز و تورم گرفته تا منازعات منطقه‌ای و فشارهای خارجی. اما هیچ‌کدام از این‌ها به‌تنهایی نمی‌تواند توضیح دهد چرا جامعه‌ای با این حجم از…
ادامه مطلب ...

استان گیلان این روزها گرفتار پروژه‌ای شده که ظاهرش مدرن است، اما در باطن چیزی جز یک بارگذاری اشتباه و هزینه‌ساز بر دوش شهرداری و شهروندان نیست. طرح «تفکیک از مبدا با اپلیکیشن» بدون…
ادامه مطلب ...

در گیلان، کافی است پنجره خانه‌ای در حوالی سراوان یا حتی بخش‌هایی از رشت را باز کنید؛ بوی تلخ زباله، آشنا و همیشگی است. سال‌هاست که بحران پسماند از سطح یک دغدغه محیط زیستی ساده فراتر…
ادامه مطلب ...

مدیریت پسماند در گیلان سال‌هاست که میان تصمیم‌های جزیره‌ای، طرح‌های نمایشی و فقدان شفافیت ساختاری دست و پا می‌زند. حوزه‌ای که باید ویترین بلوغ حکمرانی محلی و توان علمی و اجتماعی استان…
ادامه مطلب ...

سواری علمی یا وانت دودزا؟ در پی انتشار مقاله‌ای تحت عنوان «وقتی می‌خواهی راننده‌ی یک سواری باشی، سوییچت را به من بده» که در واکنش به مقاله‌ی تحلیلی من با تیتر «زباله‌سوز یا لاشه‌سوز؟…
ادامه مطلب ...