شاهنامه و ایرانی که از «ریواس» قد کشید
25 اردیبهشت ماه، نامگذاری تنها یک روز برای « ابوالقاسم فردوسی» است، اما گزافه نیست اگر بگوییم تمام یک سال خورشیدی از آن «حکیم توس» است. هر بار که یک نفر در گوشهای از جهان به« پارسی» سخن میگوید؛ گویی پژواک خِرد فردوسی است که از اعماق قرون شعه میکشد؛
«چو سالار شاه این سخنهای نغز/ بخواند ببیند به پاکیزه مغز
ز گنجش من ایدر شوم شادمان/ کزو دور بادا بد بدگمان
وزان پس کند یاد بر شهریار/ مگر تخم رنج من آید به بار»
و در این زمانه پرآشوب که گویی همان طوفانهای دوران فردوسی تمدن ایران را نشانه گرفته،…