شهر

۲۰ دستگاه اتوبوس جدید تا آغاز سال تحصیلی جدید وارد چرخه حمل‌ونقل عمومی رشت می‌شود. «محمد حسین واثق کارگرنیا» رییس شورای اسلامی شهر رشت از خرید این ۲۰ دستگاه اتوبوس تا پیش از آغاز سال تحصیلی و ورود این ناوگان به چرخه حمل‌ونقل عمومی شهر خبر داد و گفت: در حال حاضر حدود ۳۰ تا ۳۵ دستگاه اتوبوس در رشت فعال است و این فاصله با نیاز شهر، یکی از مشکلات اساسی حمل‌ونقل عمومی محسوب می‌شود. کارگرنیا درباره وضعیت حمل‌ونقل عمومی و برنامه ورود اتوبوس‌‌های جدید به ناوگان شهری به خبرگزاری دانشجو اظهار کرد: ترافیک رشت…

وقتی فهرست‌بها قرار بود نظم بیاورد، اما ضعف در برآورد و نظارت می‌تواند هزینه را بالا ببرد. یک سوال ساده دارم؛ سوالی که به نظرم بد نیست مدیران شهری، اعضای شوراها، ناظران و حتی خود پیمانکاران یک‌بار جدی به آن فکر کنند. چرا هر سال برای رفت ‌و روب و جمع‌آوری زباله پول بیشتری هزینه می‌کنیم اما در بسیاری از شهرها رضایت مردم از تمیزی شهر افزایش نمی‌یابد؟ پاسخ را نباید تنها در عملکرد کارگر یا پیمانکار جست‌وجو کرد. گاهی مساله در مراحل قبل‌تر اتفاق افتاده است؛ همان زمانی که اسناد مناقصه نوشته شده و قیمت‌پایه قرارداد…

بررسی رابطه بین درختان و شهرها یعنی ورود به قلب تپنده پایداری شهری، سلامت عمومی و تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی است. این رابطه عمیقا همزیست‌گونه است، اما اغلب مملو از تنش و تعارض. در ادامه، نگاهی جامع به نحوه تعامل درختان و شهرها می‌اندازیم. از چالش‌هایی که با آن روبرو هستند تا مزایای بزرگی که ارایه می‌دهند. در یک شهر، درختان صرفا گیاهانی مجزا از هم نیستند؛ بلکه در مجموع به آنها جنگل شهری گفته می‌شود. این شامل هر درختی در پارک‌ها، حاشیه خیابان‌ها، حیاط خلوت‌ها و حتی آنهایی که در کوچه‌پس‌کوچه‌های فراموش‌شده…

فوتبال، ورزشی شهری است. شهر به‌معنای مدرن کلمه؛ از جنبه اجتماعی، گسترش و رشد شهرهای بزرگ، از عوامل بنیادی تقویت این ورزش به شمار می‌رود. فوتبال، خصوصیاتی را در میان جوانان تقویت می‌کند که بیش‌تر لازمه زندگی مدرن و شهری است. سرعت، قدرت، اعتماد به نفس، انضباط، همکاری جمعی و گروهی و کوشش در عین رقابت، پرهیز از درگیری مستقیم، بازی زیر نظر یک داور؛ این‌که چگونه می‌توان سرعت داشت، بدون این‌که با حریف برخورد کرد. این ویژگی‌ها را در ورزش‌های رزمی دیده نمی‌شود. فوتبال و ورزش‌های توپی بیش‌ترین قرابت و همخوانی…

کودک که بودم، یک شهر در زندگی‌ام وجود داشت. شهری که پس از هزار شامورتی‌بازی، خواب بعدازظهر را می‌پیچاندم و خودم را از رختخوابی که مادربزرگ برایم مهیا کرده بود، می‌رهانیدم، در ایوان ‌خانه او شروع به ساختنش می‌کردم. شهری بر بسترِ سرزمینِ گُلگُلیِ فرشِ ایوان ‌خانه‌ با دو محله، یک میدان بزرگ و چهار خیابان اصلی که دور شهر می‌چرخیدند و خیابان‌های فرعی که مسیرشان را در میان گل و بوته‌های نقش‌ شده بر سطح فرش پیدا می‌کردند. شهرم گاه عناصر طبیعی چون تپه و کوه را با بلندکردن بخش‌هایی از فرش و چپاندن قاب…

شهرها فقط در روزهای آرام ساخته نمی‌شوند؛ بخش مهمی از هویت آن‌ها در لحظه‌های دشوار شکل می‌گیرد. تاریخ بسیاری از شهرهای جهان نشان می‌دهد که بحران‌ها از جنگ و ناامنی گرفته تا بلایای طبیعی و اختلالات اقتصادی همواره بخشی از تجربه زیست شهری بوده‌اند. در چنین شرایطی، آنچه سرنوشت شهر را تعیین می‌کند تنها شدت بحران نیست، بلکه توانایی شهر برای ادامه دادن، سازگاری و بازسازی است. این همان مفهومی است که در ادبیات برنامه‌ریزی شهری با عنوان «تاب‌آوری شهری» شناخته می‌شود. تاب‌آوری شهری به معنای ظرفیت یک شهر برای…

از نیمه دوم قرن نوزدهم به بعد که استفاده از ساختمان‌های بلند در شهرهای جهان متداول شد و گسترش پیدا کرد؛ بلندمرتبه‌سازی همواره به عنوان یک پدیده مهم و اساسی مورد بحث بوده است. در واقع این پدیده از سویی می‌تواند به بسیاری از مسائل شهری مانند کمبود زمین مسکن بهینه نمودن هزینه تاسیسات شهری جلوگیری از رشد افقی شهرها و... پاسخ داده و از سوی دیگر خود پدیدآورنده مشکلات و نارسائی‌هایی مانند افزایش تراکم جمعیتی و ساختمانی اختلال در تاسیسات زیربنایی و خدمات شهری تاثیرات نامطلوب کالبدی و محیط‌زیستی و... در فضای شهری باشد.…

در سال‌های اخیر، شهر رشت با تغییرات اجتماعی، فرهنگی و کالبدی پرشتاب، چشم‌گیر و درهم آمیخته‌ای مواجه شده است. شاید یکی از پیامدهای نادیده گرفته شده در این تحولات، «گسست نسلی» در فضاهای عمومی است؛ پدیده‌ای که نسل‌های متفاوت را در یک شهر واحد کنار هم قرار می‌دهد اما امکان تعامل و انتقال تجربه را از آن‌ها سلب می‌کند. مطالعه‌ی این مسئله از منظر میان‌رشته‌ای معماری و جامعه‌شناسی، می‌تواند زمینه‌ساز پیشنهادات طراحی فضایی و سیاست‌گذاری شهری برای بازسازی سرمایه اجتماعی میان‌نسلی باشد. آنگونه که می‌توان مبانی…

ما در شعر در جست و جوی چه هستیم؟ اندیشه ای که ما را به تفکر وادارد و یا تخیلی که ما را به تحرک؟ در این دو راهی کدام یک را برمی گزینیم؟ آیا می توان گفت شعر باید در حفظ تخیل بکوشد و اندیشه را از اطراف خود پس براند؟ قطعا نمی شود با اطمینان این سؤال را پاسخ گفت. چه بسا کسانی منکر تخیل شوند و اندیشه را پاس بدارند و یا بر عکس. بنابراین در حفظ یکی از این دو، دیگری باید فدا شود؟ یا می توانیم از هر دو برای پیشبرد شعر مدد بجوییم؟ شاعر می تواند با اندیشه، اصول و عقیده های خودش را به ما بشناساند و با تخیل، به ما کمک کند که تنها به عنوان…