آغوش باز در جذب فرهنگها
نمیدانم چه زمانی با اهالی غیر رشتی رشت آشنا شدم. با اولین همسایه محل جدید که اهل رودبار بود یا نمایندگی نفت محله که آذری بود یا کارگر مهاجر خلخالی که وقتی دیوار کاهگلی ته حیاط خانه ریخت از چمارسرا آوردیم تا بلوک بچیند و در تابستان برای کمی پسانداز بیشتر روزه بود.
اما وقتی در شهر قدم میزنم و از هر زبان و لهجهای میشنوم و با دهه شصت مقایسه میکنم متوجه عمق شدت مهاجرت میشوم. بخصوص بعد از جنگ دوازده روزه و جنگ اخیر. اولین مهاجرت بزرگ به رشت در دوره فتحعلیشاه شکل گرفت. مسجد اردبیلیهای بادی الله یادگار همان دوران است.…