هنرمند

کارگاه آموزشی «عکاسی با موبایل» با تدریس مرتضی رفیع‌خواه، عکاس مستند، ۲۶ مهرماه در مجموعه بوم‌گردی و گردشگری تی‌باغ فومن برگزار می‌شود. این کارگاه با هدف ارتقای سواد عکاسی و تقویت نگاه عکاسانه برگزار خواهد شد و شرکت‌کنندگان در آن با شیوه استفاده بهتر از امکانات دوربین تلفن همراه و اصول ثبت یک تصویر مناسب آشنا می‌شوند. بر اساس برنامه اعلام‌شده، ویژگی‌ها و کنترل نور، کادربندی و ترکیب‌بندی، عکاسی عملی در فضای مجموعه تی‌باغ، نقد عکس و اصول ویرایش تصاویر با تلفن همراه از جمله محورهای آموزشی این کارگاه است. …

روز شنبه چهاردهم شهریورماه یک‌‌هزار و چهارصد وپنج خورشیدی، جواد مجابی هنرمند ایرانی دنیا را بدرود گفت. می‌‌گویم هنرمند چون او به تمامی آمیخته با هنر بود. شاعر و نویسنده و مقاله‌‌نویس بود. در نقاشی و هنرهای تجسمی دست داشت و در نقد هنری نامی بود شناخته‌‌شده. مردی پیوسته‌‌کار و امیدوار که هرگز از آفرینش دست نکشید و زندگی را غنیمتی دید برای دیدن و آفریدن و سنجیدن. آفرینش‌‌های هنری او همواره توجه مخاطبین‌‌اش را به خود کشانده و به درستی از تحسین بهره برده است. در روزگاری که ما زندگی می‌‌کنیم با چند کلیک…

بازیگران بزرگ کمدی معمولا نسبتی پنهان با اندوه جمعی دارند. آن‌ها از دل فرهنگ عمومی ‌می‌آیند و زبان مردم را می‌فهمند و اغلب شخصیت‌هایی که خلق می‌کنند به مردم نزدیک‌اند. «اکبر عبدی» از همان ابتدا و با نخستین تصاویری که از او به یادگار مانده، تنها یک «استعداد بامزه» نبود. او در بسیاری از نقش‌آفرینی‌هایش، چیزی از زندگی روزمره‌ی ایرانی را ثبت کرده است. همان تیتراژ معروف و محبوب «باز هم مدرسه‌ام دیر شد» و آیتم‌های جذاب «محله بروبیا» و «محله‌ی بهداشت» و حضور قدرتمندش در «اجاره‌نشین‌ها»، «ای ایران» و «مادر» کافی بود تا…

گاهی یک مراسم، تنها یک برنامه‌‌‌‌ی رسمی نیست؛ بلکه فرصتی است برای مکثی کوتاه در میان شتاب روزمره و بازخوانی نام انسان‌هایی که بی‌هیاهو، بخشی از حافظه‌ی فرهنگی یک سرزمین را ساخته‌اند. انسان‌هایی که اثر حضورشان محدود به یک دوره‌ی زمانی نیست و ردپای آنان در ذهن و زندگی نسل‌های مختلف باقی می‌ماند. آیین تجلیل از " انوش نصر ماسوله"، عضو موسسه هنرمندان پیشکسوت کشور، همراه با رونمایی از کتاب «میراثی از خردمندان»، از همین جنس بود؛ روایتی از احترام، خاطره و پاسداشت یک‌عمر تلاش درعرصه‌ فرهنگ و هنر. این مراسم روز چهارشنبه…

بازارچه صنایع‌دستی "خِشت‌پورد"، که در تاریخ‌های 2، 3 و 4 خردادماه در لنگرود برگزار شد، به میعادگاهِ هنرمندانی تبدیل شد که فرسنگ‌ها راه را پیموده‌اند تا راوی قصه‌ی دست‌سازه‌های خویش باشند. این رویداد، جوشیده از دلِ روزهای بدون اینترنت است که هنرمندان را بر آن داشت تا برای استمرار حیاتِ هنرشان، مسیری نو در فضای حقیقی جست‌وجو کنند؛ نیازی که فرصتی برای دیدارهای رو در رو و پیوند بی‌واسطه با مخاطب را ایجاد کرد. در فضای این بازارچه، نجوای خاکِ بازآفرینی‌شده‌ی تپه‌های باستانی قزوین با ظرافتِ سوزن‌دوزی‌های زنان بلوچ گره…

در روزهایی که ناپایداری اقتصادی، کاهش قدرت خرید و اختلال در بسترهای ارتباطی مثل شبکه‌های اجتماعی، نفس بسیاری از کسب‌وکارهای کوچک و خلاق را گرفته، فضاهایی که بر پایه "حال خوب" و تجربه فرهنگی شکل می‌گیرند بیش از بقیه به دنبال رشد و شکوفایی هستند. کسب‌وکاری مثل "نقطه" که ترکیبی از گلخانه، کانسپت‌استور و چای‌خانه است، مستقیما با حال‌وهوای مخاطب سر و کار دارد؛ جایی که درآمدش نه فقط به فروش، بلکه به حضور، تعامل و اشتیاق آدم‌ها وابسته است. حالا در شرایطی که همین عناصر کمرنگ شده‌اند، ادامه دادن چنین مسیری بیش از هر زمان دیگری به…

در روزگاری که هنر بیش از همیشه به تکیه‌گاه‌های اصیل خود نیازمند است، از دست رفتن چهره‌های ریشه‌دار، زخمی است که دیر التیام می‌یاید. این رفتن‌ها خلایی بزرگ در حافظه‌ی فرهنگی هر سرزمین است. خلایی که جای آن را هیچ صدا و نام تازه‌ای پر نخواهد کرد. خاموشی ناصر مسعودی از همین جنس است؛ خاموشی صدایی که برای چندین نسل، معنای موسیقی گیلان بود. ناصر مسعودی، متولد ۱۳۱۴ خورشیدی در محله‌ی صیقلان رشت، از همان سال‌های نوجوانی در موسیقی گیلان ریشه دواند، صدایی که بعدها به یکی از ستون‌های حافظه‌ی شنیداری ایران تبدیل شد. او در سال…

در تحلیل تاریخ هنر معاصر، آن‌چه به‌چشم می‌آید فقط سبک‌ها و نام‌ها نیست؛ بلکه شبکه‌ای از تأثیرگذاری‌هاست که در بستر اجتماعی و فرهنگیِ جوامع متمدن معنا می‌یابند. وقتی از "تأثیر" یک هنرمند سخن می‌گوییم، صرفا درباره مهارت فنی یا تعداد آثار تولیدشده سخن نمی‌گوییم. تأثیر در هنر، پدیده‌ای است چندوجهی که دست‌کم در سه حوزه سنجیده می‌شود: نخست، تأثیر اجتماعی، یعنی توانایی هنرمند در تغییر مناسبات فرهنگی، ساختن فضاهای آموزشی، یا فعال کردن جامعه در برابر هنر. دوم، تأثیر تاریخی، یعنی جایگاه هنرمند در روایت بزرگ‌تر تحول سبک‌ها و…

«جعفر ذهنی» هنرمند پیشکسوت گیلانی، چهاردهم اردیبهشت‌ از جهان خاک رخت بربست. وی که سال ۱۳۱۸ در رشت چشم به جهان گشود، زندگی‌اش با شعر، تعزیه، تئاتر و سینما در هم آمیخته بود. از مرحوم ذهنی به‌عنوان بنیان‌گذار تئاتر در فومن و همچنین موسس دفتر سینمای جوان انزلی در سال 1354 و نخستین مدرس این دفتر یاد می‌شود. در پیشینه‌ی هنری او تجربه‌ی همکاری با فیلم‌سازانی چون سهراب شهید ثالث، ابراهیم گلستان و آلبرت لاموریس درج شده است. مرحوم ذهنی در سالهای نخستین پس ازپیروزی انقلاب اسلامی ریاست…