آرشیو برچسب

یادداشت خصوصی

محله‌های بی‌نام و فضاهای بی‌نظارت

در حاشیه جنوبی و غربی رشت، محله‌هایی وجود دارند که در طرح جامع شهری، نامی از آنها نیست.  نه آسفالت خیابان‌هایشان با بودجه شهرداری سر وکار دارد و نه لوله کشی آب سالم تا کوچه پس کوچه‌هایشان کشیده شده است. خانه بهداشت، داروخانه، کتابخانه و حتی یک زمین ساده ورزشی در این نقاط حکم رویا دارد.  ساکنان این محله‌ها، مهاجرانی از شهرستان‌های گیلان و استان‌های همجوار هستند که سال‌ها پیش بر زمین‌های بدون سند و با مالکیت خصوصی خانه ساخته‌اند. مهم‌ترین عاملی که این محله‌ها را به کانون آسیب‌های اجتماعی تبدیل کرده، خلا مفرط…

فرهنگ گیلان در عصر اسکرول

واژه‌ای گیلکی که تا یک دهه پیش، فقط از زبان کهنسالان شنیده می‌شد، امروز می‌تواند در یک ویدئوی پانزده‌ثانیه‌ای، در یک لحظه، به گوش صدها هزار نفر برسد. سرعتی که هیچ کتاب و هیچ آرشیوی در طول تاریخ، آن را تجربه نکرده است. در عمق این اتفاق، امر جدی‌تری در حال رخ‌دادن است: جابه‌جایی منبع. جایی که تا دیروز صدای یک فرهنگ از حنجره‌ی اهل‌اش بیرون می‌آمد، امروز گاه از کسی شنیده می‌شود که تنها سرمایه‌اش، توانایی جلب توجه است. فضای مجازی برای فرهنگ گیلان هم دریچه‌ فراهم کرده، هم دامی گسترده. بحث اصلی خوب با بد بودن این اتفاق…

آیین چراغ خاموشی نیست

از کودکی، محل قرارهای مادر و دوستانش در دهه 40 ، سینما «رادیوسیتی» سبزه میدان رشت بود.  نام این سینما در دهه ۵۰ تا پیش از وقوع انقلاب به «شهر طلایی» تغییر نام یافت. پس از انقلاب به سینما ۲۲ بهمن تبدیل شد. اما سرنوشت سینما در این شهر بسیار قبل‌تر شروع شده بود. در نقشه ۱۲۹۶شمسی شهر رشت دو سینما وجود داشت. سینما آلوش بیک که در ابتدای بیستون قرار داشت و سینمای خصوصی خوشتاریا که مکانی حوالی مجتمع خاتم‌الانبیای کنونی بود. تقریبا هیچ سینمایی در رشت فرجام خوشی نداشت. در مرداد ۱۲۹۷ شمسی که سربازان گورخای ارتش بریتانیا سرمست از پیروزی…

برتری تجربه سفر بر کمیت مسافر

گیلان گنجینه‌ای ارزشمند از مواهب طبیعی است که از دیرباز نگاه گردشگران را به خود خوانده است. از این رو صنعت گردشگری از ارکان مهم اقتصاد این استان محسوب می‌شود. در این میان توجه به انواعی از گردشگری درگیلان با توجه به ظرفیت‌ها و زیرساخت‌های موجود می‌تواند به ارتقا این صنعت و نقش‌آفرینی آن در معیشت گیلانی‌ها کمک کند. گفتنی‌ست؛ گردشگری «خانواده‌محور» از جمله موضوعاتی است که در حوزه صنعت توریسم، لازم است بیشتر به آن بپردازیم. در واقع توجه به گردشگری «خانواده‌محور» و «لوکس» درگیلان با تمرکز بر نقاط…

آقای سپیده‌دم

اولین بار محمد علی فرمند را در استخر دیدم. سر تا پا پوست و استخوان بود. در آنزمان هیچ نمی دانستم زیر این یک لایه پوست پیر و چروکیده، پشت ردیف استخوانهای سینه، که از قفسه اش بیرون می زدند، چه وجود ترد و نازک و چه روح آرام و چه دل دریایی پنهان مانده است. بعدها دریافتم که من او را یک بار پیش از آن هم ملاقات کرده بودم؛ وقتی بود که با پسرکی که توی نمایش نقشی هم داشت، و مستاجر خانه ی ما بود، به پشت صحنه ی بانوی سپیده دم رفته بودیم، که کارگردانش فرهنگ دلجوی توحیدی بود. من در آن زمان یازده ساله بودم. گمان می کنم پاییز…

زباله گران‌تر، شهر کثیف‌تر

وقتی فهرست‌بها قرار بود نظم بیاورد، اما ضعف در برآورد و نظارت می‌تواند هزینه را بالا ببرد. یک سوال ساده دارم؛ سوالی که به نظرم بد نیست مدیران شهری، اعضای شوراها، ناظران و حتی خود پیمانکاران یک‌بار جدی به آن فکر کنند. چرا هر سال برای رفت ‌و روب و جمع‌آوری زباله پول بیشتری هزینه می‌کنیم اما در بسیاری از شهرها رضایت مردم از تمیزی شهر افزایش نمی‌یابد؟ پاسخ را نباید تنها در عملکرد کارگر یا پیمانکار جست‌وجو کرد. گاهی مساله در مراحل قبل‌تر اتفاق افتاده است؛ همان زمانی که اسناد مناقصه نوشته شده و قیمت‌پایه قرارداد…

بازگشت به چرخه زندگی شهر

بافت قدیمی رشت را امروز باید فرسوده دانست یا آن را بخشی از سرمایه تاریخی و هویتی شهر که در معرض فرسودگی قرار گرفته است؟ آیا باید بناهای ارزشمند و میراثی انگشت‌شماری را که از گذشتگان در رشت و محلاتی نظیر ساغریسازان، شهرداری، پیرسرا و دیگر محلات قدیمی به یادگار مانده‌اند، متروکه و فرسوده خواند؟ بافت قدیمی شهر به مرور زمان به سمت فرسودگی در حرکت است و این اتفاق ریشه در نارسایی‌ها و مشکلات عدیده اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی موجود در بافت دارد. بافت قدیمی شهرها که امروز شبکه معابر آنها توان پاسخگویی به نیازهای زندگی…

آسفالت، «رفت‌وروب روزانه» نیست!

اظهارنظر اخیر شهردار رشت درباره اینکه آسفالت معابر شهری باید همانند رفت ‌و روب یا آبیاری فضای سبز، یک فرایند روزانه تلقی شود، بیش از آنکه یک راه‌حل برای مساله آسفالت شهر باشد، نشان‌دهنده یک خطای جدی در تعریف خودِ مساله است. آسفالت‌ریزی، برخلاف رفت ‌و روب یا آبیاری فضای سبز، یک خدمت مصرفی روزانه نیست؛ یک سرمایه‌گذاری زیرساختی است. کیفیت آن باید بر اساس عمر مفید، هزینه چرخه عمر، کیفیت اجرا، نگهداری، شرایط اقلیمی، زهکشی، بار ترافیکی و کیفیت مصالح سنجیده شود نه بر اساس اینکه چند روز یک‌بار می‌توان دوباره روی یک…

غول گرانی، دیبای امید را درید

امید به زندگی در ایران به ۸۰ سال رسیده است.‌ وقتی هفته پیش در مراسم روز جهانی جمعیت از سوی مسئولی این خبر اعلام شد، شاید باید لبخند بر لب ما می‌نشاند، اما این روزها، اوضاع و احوال زندگی  برای بسیاری از مردم چنان است که دل و دماغ اندیشیدن به شاخص آماریِ نشان‌دهنده متوسط طول عمر در جامعه را ندارند. وقتی گذران زندگی چنان سخت است که پشتِ سر گذاشتن یک ماه یا برای بعضی‌ حتی یک روزِ دیگر، به‌سان بر زمین نهادن باری عظیم از گرده‌ای زخم خورده است، چگونه می‌توان به ۷۰ و ۸۰ سالگی فکر کرد. وقتی خواسته‌های آدمی محدود شود…

آزمونی فراتر از چند ساعت رقابت

کنکور سراسری در سال‌های اخیر تنها یک آزمون برای ورود به دانشگاه نبوده است؛ بلکه به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های دانش‌آموزان، خانواده‌ها و حتی نظام آموزشی کشور تبدیل شده است. تغییرات شیوه پذیرش دانشجو و افزایش نقش سوابق تحصیلی باعث شده است، داوطلبان کنکور ۱۴۰۵ بیش از گذشته، نتیجه عملکرد خود در دوران مدرسه را جدی بگیرند. سوابق تحصیلی؛ بخش مهمی از مسیر قبولی یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های شیوه جدید پذیرش، توجه جدی‌تر به نمرات امتحانات نهایی است. در این شرایط، موفقیت در کنکور تنها به عملکرد داوطلب در روز آزمون وابسته…