فرهنگ

«بن‌بست آشتی‌کنان» روایتی است که خنده را نقطه آغاز قرار می‌دهد، اما تماشاگر را در پایان با یک پرسش تنها می‌گذارد: اگر همه برای آشتی آمده‌اند، چرا هیچ‌کس راه خروج از این بن‌بست را پیدا نمی‌کند؟ «بن‌بست» تنها یک مکان نیست؛ بلکه تصویری از یک وضعیت انسانی است. جایی که آدم‌ها امکان تغییر دارند، اما در چرخه‌ای از ترس، عادت، پنهان‌کاری و ناتوانی در گفت‌وگو گرفتار شده‌اند. نمایش کمدی «بن‌بست آشتی‌کنان» تازه‌ترین اثر گروه تخصصی تئاتر روژا، اول شهریور ۱۴۰۵ با برگزاری آیین زنگ آغاز در تئاتر شهر رشت، سالن سردار…

سی‌وپنج سال در عمر یک نشریه، صرفا گذر زمان نیست، گواه پایداری اندیشه‌ای است که توانسته است از فراز و فرود روزگار بگذرد به رسالت خود پایدار بماند و در متن حیات فرهنگی جامعه، جایگاهی ماندگار بیابد. «گیله‌وا» امروز به چنین منزلتی دست یافته است، منزلتی که نه از استمرار انتشار، بلکه از استمرار یک اندیشه و یک مسئولیت تاریخی سر چشمه می‌گیرد. «گیله‌وا» در روزگاری پا به عرصه فرهنگ نهاد که زبان‌ها و فرهنگ‌های بومی، بیش از هر زمان دیگری در معرض فراموشی، حاشیه‌نشینی و فرسایش قرار داشتند. در آن سال‌ها، کمتر کسی می‌اندیشید که…

در مقطعی از تاریخ گیلان که استارت نابودی زبان گیلکی با قدرت گرفتن زبان فارسی در جامعه و به ویژه در بنیاد خانواده زده شده بود و بسیاری ترجیح می‌دادند که زبان گیلکی را از دایره‌ ارتباطات کلامی خود حذف نمایند در زمانی که باقیمانده‌ی شاعران و نویسندگان پیشکسوت گیلک، فعالیتی موثر و متمرکزی نداشته و پراکنده بودند، «گیله‌وا» در میان مطبوعات محلی سر برآورد، مطبوعاتی که نه به ادبیات، فرهنگ و زبان گیلکی، بلکه به اخبار و موضوعات روز استان و البته به زبان فارسی منتشر می‌شدند و اگر هم قرار بود گاهی به گیلکی بپردازند، بسیار محدود و در حد…

در روزگاری که بسیاری از زبان‌ها، آیین‌ها و سنت‌های بومی در معرض فراموشی قرار گرفته‌اند، تداوم انتشار یک نشریه فرهنگی در بیش از سه دهه، روایتی از پایداری در پاسداشت هویت محلی است. نشریه «گیله‌وا» نیز در ۳۵ سال گذشته، فراتر از یک مجله، به بخشی از حافظه مکتوب فرهنگ، زبان و تاریخ گیلان تبدیل شده و با انتشار پژوهش‌ها، اسناد و آثار نویسندگان و پژوهشگران، نقشی موثر در حفظ و معرفی میراث فرهنگی این سرزمین ایفا کرده است. نخستین نشست فرهنگی «گیله‌شَبان» با محوریت بررسی کارنامه ۳۵ ساله نشریه «گیله‌وا»، عصر سه‌شنبه ششم…

در واپسین روز تیرماه، کتابفروشی اردیبهشت رشت میزبان آیین رونمایی و جشن امضای کتاب «صبور مثل بذر زمستان» اثر شمس لنگرودی بود؛ مراسمی که با حضور پرشور علاقه‌مندان به این شاعر و نویسنده و جمعی از دوستداران کتاب برگزار شد. «صبور مثل بذر زمستان» بازآفرینی شمس لنگرودی از گزیده حکایت‌های «فرج بعد از شدت» قاضی تنوخی است؛ کتابی که با زبانی امروزی، از امید، صبوری و گشایش در دل سختی‌ها سخن می‌گوید و پلی میان ادبیات کهن و مخاطب امروز می‌سازد. عکاس: مجتبی محمدی

آیین بزرگداشت زنده‌یاد «محمد کوچک‌پور کپورچالی» عکاس برجسته و ثبت‌کننده میراث تصویری ماندگار از طبیعت فرهنگ و زندگی مردم گیلان با حضور خانواده، هنرمندان، عکاسان و پژوهشگران در گالری کلهر رشت برگزار شد. در این مراسم چهره‌های شاخص عرصه عکاسی و فرهنگ کشور و استان از جمله سیف الله صمدیان، کریم ملک‌مدنی، مهدی منعم و فرهاد مهرانفر با مرور آثار و زندگی حرفه‌ای این هنرمند از نقش ماندگار او در ثبت فرهنگ، طبیعت و زیست بوم گیلان سخن گفتند.

آیین بزرگداشت زنده‌یاد محمد کوچک‌پور کپورچالی، عکاس برجسته گیلان، در رشت برگزار می‌شود. آیین بزرگداشت زنده‌یاد محمد کوچک‌پور کپورچالی، از عکاسان پیشکسوت و تاثیرگذار گیلان، روز جمعه ۲۶ تیر ماه با حضور خانواده آن مرحوم، جمعی از عکاسان، هنرمندان، پژوهش‌گران و علاقه‌مندان به هنر عکاسی در گالری کلهر رشت برگزار خواهد شد. این مراسم با هدف پاسداشت سال‌ها فعالیت هنری، مستندسازی تصویری و نقش ماندگار این عکاس در ثبت فرهنگ، طبیعت و زندگی مردم گیلان برگزار می‌شود و فرصتی برای مرور بخشی از میراث تصویری ارزشمند او خواهد بود.…

بوکسور؛ نمایشی که از دریچه ظریف و پرکشش هنر، به سراغِ رشته‌ای رفته است در نگاه نخست، شاید تنها با واژگانی چون قدرت و تقابل گره خورده باشد، اما در عمق، مدرسه‌ای برای زندگی و آیینی برای شناختِ خویشتن است. بسیاری از مردم، بوکس را تنها در مشت‌ها، رقصِ پاها و ضرباتِ سنگین روی رینگ می‌بینند؛ اما آنان که این ورزش را در کوره تجربه آزموده‌اند، نیک می‌دانند که بوکس، فراتر از یک رقابت جسمانی، علمِ ایستادن و هنرِ نباختن است. بوکس، پیش از آن‌که نبرد با حریف باشد، نبرد با خویشتن، با ترس‌ها، با تردیدها و با…

سه سال پیش، عمارت لالمی‌ها در یکی از محلات قدیمی رشت، بار دیگر نفس کشیدن را آغاز کرد. خانه‌ای که سال‌ها در سکوت و فراموشی مانده بود به همت افشین میرزایی، هنرمند و آرشیودار گیلانی به کافه‌موزه عکس «ارکاک» تبدیل شد؛ فضایی که در آن نه تنها آرشیوی از تاریخ عکاسخانه‌های رشت به نمایش درآمد، بلکه خود بنا نیز به بخشی از روایت تاریخ شهر بدل شد.   جوانان رشتی،گردشگران و علاقه‌مندان میراث‌فرهنگی از نقاط مختلف کشور به این خانه می‌آمدند؛ چای می‌نوشیدند، عکس‌ها را می‌دیدند و در میان دیوارها، پنجره‌ها و اتاق‌های یک خانه قدیمی، بخشی…

عکاس قصه‌‌های جنگل‌ و مه درگذشت. او عکس می‌گرفت و در عکس‌‌هایش آوازِ باد و باران و عطرِ خاک و درخت جاری بود. او عکس می‌گرفت و عکس‌‌هایش از روشنای آب و رازآلودی مه نشان داشت و روایت ‌اندوه و امید در چشم‌‌های آدمیان بود. «محمد کوچک‌پور کپورچالی» سال ۱۳۳۴ در روستای کپورچال شهرستان بندرانزلی چشم به جهان گشود. وی جهان را دیگرگونه دید و از سال ۱۳۶۲ بر آن شد تا با یک دوربین عکاسی ابتدایی روسی، عکاسی را آغاز کند و دیگران را نیز در تماشای آن‌چه که می‌بیند، همراه سازد. استاد کوچک‌پور بی ‌آن‌که آموزشی دیده باشد پا در…