مرکز آمار ایران نرخ تورم خرداد 1405 را منتشر کرد که بر اساس شاخص قیمت کالاها و خدمات مصرفی خانوارها، تورم نقطه به نقطه در 11 استان از مرز 100 درصد عبور کرده است. نگاهی به جداول گزارش جدید مرکز آمار حاکیست؛ تورم نقطه به نقطه گلستان به عنوان یکی از سه استان شمالی ایران سه رقمی شده و در محدوده 103.9 درصد به ثبت رسیده است. در این میان اوضاع در دو استان گیلان و مازندران هم چندان رضایتبخش نیست.
مقایسه آمارهای مربوط به سه شاخص تورم نقطه به نقطه، تورم سالانه و تورم ماهانه مربوط به استانهای گیلان، مازندران و گلستان حاوی نکاتی تامل برانگیز است. تورم ماهانه گیلان در خرداد امسال 5.8 درصد، تورم نقطه به نقطه استان 82.9 و تورم سالانه آن 59.7 درصد ثبت شد. این آمار در مازندران به ترتیب 5.9 درصد، 91.5 درصد و 63.8 درصد اعلام شد. اما وضعیت در گلستان دیگر استان شمالی ایران کمی پیچیدهتر اتفاق افتاده است. تورم ماهانه گلستان 5.7 تورم نقطه به نقطه آن 103.9 و تورم سالانه آن 69.8 درصد ثبت شد.
طبق گزارش اخیر مرکز آمار، نرخ تورم سالانه در مناطق شهری 60.3 درصد و نرخ تورم نقطه به نقطه 85.2 درصد ثبت شده است، در حالی که این درصدها برای مناطق روستایی به ترتیب ارقام 72.4 و 108.1 درصد بوده است. سه استان حاشیه خزر در وضعیتی تورم سنگین و گرانی هزینههای زندگی را تجربه میکنند که وضعیت در ماه قبلتر آن یعنی اردیبهشت در محدوده پایینتری قرار داشت.
تورم نقطه به نقطه و سالانه اردیبهشت 1405 طبق گزارش مرکز آمار ایران
تورم نقطه به نقطه گلستان در اردیبشهت امسال 99.6، مازندران 86.5 درصد و گیلان 79 درصد اعلام شد. نرخ تورم سالانه استان گیلان در اردیبهشت امسال نیز 55.9 درصد، مازندران 59.1 و گلستان 64.1 درصد اعلام شده بود. تورم ماهانه این استانها هم به ترتیب 7 درصد، 8.6 و 11.2 درصد ثبت شده بود.
آمارهای اشاره شده منتهی به دو ماه اخیر اردیبشهت و خرداد 1405 نشان میدهد؛ سه استان شمالی به خصوص گیلان که به عنوان قطب تولید محصولات کشاورزی و تامینکننده بخش مهمی از امنیت غذایی کشور هستند، امروز درگیر یکی از شدیدترین موجهای تورمی شدهاند. گیلان استانی استراتژیک در تولید مواد غذایی است و اگر قرار باشد با همین روند نتواند از آثار تورم در امان بمانند، بنابراین چه عاملی قرار است به مهار قیمتها در سایر نقاط کشور کمک کند؟
اما مورد مهم دیگری که در گزارش اخیر مرکز آمار قابل توجه است؛ شکاف میان تورم شهری و روستایی در کشور است که حاوی هشدارهای جدی است. طبق سرشماری سال 95 حدود 37 ممیز 7 دهم درصد جمعیت گیلان، روستایی هستند. این یعنی تورم، فشار مضاعفی بر خانوارهای روستایی گیلان که اقتصادشان عمدتا تک محصولی و مبتنی بر کشاورزی است وارد میکند.
روستاهای گیلان به دلیل وابستگی بیشتر به کشاورزی، درآمدهای ناپایدار و اقتصاد تک محصولی، از دیگر بخشهای اقتصادی آسیبپذیرتر هستند، ثبت تورم بالا در این مناطق تبعاتی مانند کاهش انگیزه تولید، افزایش مهاجرت به شهرها و تضعیف اقتصاد روستایی را تشدید میکند. در واقع باید گفت برای استانی مانند گیلان، که بیش از یک سوم جمعیت آن ساکن روستاها هستند؛ تورم نقطه به نقطه 82.9 درصدی و تورم سالانه 59.7 درصدی زنگ هشداری برای آینده تولید و جمعیت روستایی استان محسوب میشود.
هادی حقشناس استاندار گیلان، همواره از پایین بودن نرخ تورم استان در مقایسه با دو استان شمالی و میانگین کشوری سخن گفته و از آن اظهار رضایت کرده است. اما این تنها یک روی سکه ماجراست. ظواهر نشان میدهد در شرایطی به سر میبریم که حساسیت نسبت به شاخصهای اقتصادی کاهش پیدا کرده و یا اوضاع کنونی با کلمات و واژههای تخفیفدار تشریح میشود، در حالی که آثار آنها هر روز بیشتر در سفره خانوارهای گیلانی، سرمایهگذاری، تولید و آینده اقتصاد خود را نشان میدهد.