جنگ

روزنامه شرق/ عبدالرحمن فتح‌الهی- شاید در نگاه نخست این پرسش مطرح شود که در میانه جنگ، آتش‌بس شکننده، مذاکرات پیچیده و انبوهی از مسائل فوری سیاست خارجی، پرداختن به رژیم حقوقی دریای خزر تا چه اندازه برای رسانه‌ها و افکار عمومی اولویت دارد؟ اما هم‌زمان می‌توان این سؤال را مهندسی معکوس کرد و آن را از زاویه‌ دیگری پرسید؛ ‌چرا درست در چنین مقطعی که سایه جنگ و مذاکره بر همه چیز سنگینی می‌کند، کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی خواستار دریافت گزارشی درباره روند طی‌شده کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر شده است؟ …

از اسفندماه گذشته، اخبار مربوط به آسیب به بناهای تاریخی ناشی از جنگ 40 روزه را زیاد شنیدیم. آتش بس، فرصتی شد برای برگزاری انواع و اقسام همایش‌ها و وبینارهایی با موضوع آسیب جنگ به بناهای تاریخی در سراسر کشور که اخبار آن تماما در خبرگزاری میراث آریا منتشر شده است. در اینکه جنگ اخیر به بناهای تاریخی آسیب زده، شکی نیست و ما نیز محکوم می‌کنیم. ولی تخریب سیستماتیک بناهای تاریخی پیش از جنگ اخیر و حتی تخریب به بناهای تاریخی درست در زمانی که آتش بس بود، نابخشودنی است. و از همه بدتر اینکه اخبار این تخریب ها، لابه لای اخبار همایش…

آغاز اجرای نمایش رازآلود «بوکسور» از سوی گروه هنری روژا، نمادی از همدلی ایرانیان در جهان تئاتر بود. این رویداد با حضور چهره‌های برجسته ملی و بین‌المللی از سراسر ایران، در کنار دانشگاهیان، ورزشکاران، هنرمندان، فرهیختگان و علاقه‌مندان هنر، در سالن VIP تالار مرکزی رشت صورت گرفت. آیین زنگ افتتاح نمایش‌نامه «بوکسور» با حضور اعضای گروه تئاتر روژا و بابک بردبار، رییس هیات بوکس استان گیلان، روز شنبه، 16 خرداد 1405، در تالار مرکزی رشت برگزار شد و در این مراسم زنگ افتتاح نمایش «بوکسور» توسط بابک بردبار، پیشکسوت ملی و…

رشت در روزهای جنگ که از نهمِ اسفند هزار و چهارصد و چهار آغاز شد، مستقیم مورد حمله‌ قرار نگرفت، اما اتمسفر جنگ بر شهر حاکم بود. حال و هوای جنگ از طریق بنرها، پرچم‌ها، خودروهای پخش کننده‌ موسیقی جنگ و مداحی و مراسم‌های مختلف در سطح شهر به افراد منتقل می‌شد. از طرف دیگر به دلیل عدم دسترسی به اینترنت و فضای مجازی که دیدارهای آنلاین را ممکن می‌کرد، افراد بیش از پیش به ملاقات همدیگر در مکان‌های شهری روی آورده بودند. کافه‌ها یکی از این مکان‌ها بود که امکان معاشرت با دوستان و دریافت اخبار در خصوص جنگ را مهیا می‌کرد.…

مدتی است در گفت ‌وگوهای روزمره اطرافیان و دوستان و همکارانم جمله‌ای را زیاد می‌شنوم:« حالا ببینیم چی می‌شه». این جمله به ظاهر ساده نشان دهنده وضعیت روانی و اجتماعی پیچیده‌ای است که در موقعیت‌های خاکستری و پرابهام ایجاد می‌شود. تعلیق فکری حاصل از گسست از یک وضعیت و انتظارآینده‌ای نامعلوم. یک وضعیت مرزی بی‌ثبات که برنامه‌ریزی و اطمینان به فردا را مختل می‌کند. این جمله در عین حالی که از یک تعلیق فرساینده حکایت می‌کند، نبود حس عاملیت را هم در خود دارد؛ در واقع یک اعتراف جمعی به یک انتظار منفعلانه است. جمعی که نه می‌تواند…

از زمان آغاز جنگ تحمیلی سوم که شهرهای بسیاری از ایران، مورد آماج بی‌رحمانه حملات دشمن صهیونی قرار گرفت، مشاهده و شنیدن وحشت هموطنان و بی‌خانمانی آنان؛ بیکاری و تعلیق بسیاری از کارگران این مرز و بوم، زخمی مازاد بر دردهای کنونی ما افزوده که نمی‌دانستیم به دردهای خود بیاندیشیم یا بر دردهای دیگرانی که تا دیروز فقط هم وطن ما بوده، اما امروز پاره تنمان شده اند. گیلان زیبا و همیشه سرزنده که پیش از اتفاقات شوم پیش آمده، آوازه‌ سرزندگی و نشاط آن تا آنسوی مرزها زبانزد بود، این روزها با دلی غمگین و شکسته با تنی پردرد و…

از عید ۹۸ و سیل فروردین ماه آن تا عید جنگی ۱۴۰۵ هشتمین سال متوالی است که نوروز برای دفاتر خدمات مسافرتی مبارک و خوش یمن نبوده است. خدمات مسافرتی به جز ویزا به چهار بخش عمده تقسیم می‌شود؛ فروش بلیط قطار، فروش تور‌های مسافرتی، فروش پرواز و رزرو هتل. بلیط قطار عملا جوری بار است. کمیسیون یک درصدی، عملا درآمد محسوب نمی‌‌شود. اعتبار دفاتر به اخذ مجوز فروش بلیط بود که بیشتر از درآمد برایشان هزینه دارد. این درحالیست که این اعتبار تا دوسال پیش بود که فروش بلیط ابتدا برای دفاتر باز می‌شد و هم‌اکنون دو سال است که ابتدا…

با گسترش محدودیت‌های اینترنتی و تداوم ناپایداری‌های اقتصادی، بسیاری از کسب‌وکارهای کوچک و خانگی که برای بخش مهمی از فعالیت و فروش خود به فضای مجازی وابسته بودند با چالش‌های جدی روبه‌رو شده‌اند. تولیدکنندگان خوراکی‌های خانگی، عطرهای دست‌ساز، صنایع‌دستی و محصولات پوشاک از جمله فعالانی هستند که در سال‌های اخیر معرفی محصولات و ارتباط با مشتریان را به‌طور معمول از طریق شبکه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام، تلگرام و واتس‌اپ انجام می‌دادند؛ مسیری که حالا برای بسیاری از آن‌ها دشوار یا حتی غیرممکن شده است. در چنین شرایطی…

سخن از جنگ، اگر تنها به صدای انفجار و تصویر دود و آتش فروکاسته شود، نیمی از حقیقت پنهان می‌ماند. جنگ، پیش از آن‌که دیوارها را فرو بریزد، نظم زیست را در هم می‌شکند. پیش از آن‌که شهری را ویران کند، آینده را زخمی می‌کند. از همین روست که وقتی گفته می‌شود آثار اقتصادی منفی جنگ اغراق‌آمیز است، باید از گوینده پرسید: اغراق دقیقا در کدام صحنه؟ در چشم‌های دانش‌آموزی که کلاسش از حضوری به غیرحضوری سقوط می‌کند و از ریتم طبیعی یادگیری جدا می‌افتد؟ در دست‌های معلمی که باید به‌جای تخته، چهره و گفت‌وگو، با صفحه‌ای لرزان و…

مدتی قبل از شروع جنگ کتابی خواندم با عنوان «هنرمند و زمانه» (درباره نبوغ هنری و افسون ادبیات در روزگار پرآشوب) اثر مارینا تسوتایوا با ترجمه الهام شوشتری زاده. مترجم در ورودی یادداشتی که برای شروع کتاب نوشته بود، بریده‌ای از «اجتماع اذعان ناپذیر» موریس بلانشو را آورده بود که تا چند روز ذهنم را درگیر کرد. «نوشتن زیر فشار جنگ همان نوشتن درباره جنگ نیست، نوشتن در افق جنگ است. انگار جنگ همدم و هم بسترت باشد.» من که در کودکی جنگ هشت ساله را از سرگذرانده بودم و چندماه قبل از خواندن این کتاب هم جنگ دوازده روزه را تجربه…