سمانه نگاه- نیما فریدمجتهدی/ سال آبی 1405-1404 به انتها رسید. سالی که علیرغم خشکی و کاستی بارش در استان گیلان، به‌دلیلِ شرایط مساعد بارش در ارتفاعات حوضه آبریز سفیدرود، یا به بیانی بهتر، حوضه آبریز قزل‌اوزن، وضعیت خوب سد سفیدرود منجر به گذر گیلان از یک بحران شد.
بحرانی که به‌دلیلِ کاهش خطرناک ذخایر سدّ سفیدرود و کاهش بارش در استان گیلان، امکان بروز داشت. در انتهای سال آبی(پایان شهریور 1405)، استان گیلان با کاهش بارش 15 درصدی سال را به پایان رساند.
در سال گذشته، علیرغم کم آبی مشخص شاخه شرقی رودخانه سفیدرود، یعنی شاهرود، در مجموع حوضه آبریز رودخانه سفیدرود با کاهش 8 درصدی بارش شرایط به نسبه بهتری را پشت سر گذاشت
بیشترین کاهش بارش استان در ایستگاه منجیل با کاهش 40 درصدی رقم خورد. از لحاظ بارش منطقه‌ای، غرب گیلان با کمبود بارش 23.4 درصدی، بیشترین کاهش را تجربه کرده است. در بقیه مناطق استان از شرق، مرکز و مناطق کوهستانی این رقم، حول و حوش 13 درصد کاهش دور می‌زد.
درسال گذشته، علیرغم کم آبی مشخص شاخه شرقی رودخانه سفیدرود، یعنی شاهرود، در مجموع حوضه آبریز رودخانه سفیدرود با کاهش 8 درصدی بارش شرایط به نسبه بهتری را پشت سر گذاشت.
در مجموع، دو موج بارشی مناسب در زمستان و همچنین بارش مناسب در ارتفاعات زاگرس در کردستان، دست در دست هم سبب شد که امسال سال آبی استان در وابستگی با محصول برنج، سالی خوب را پشت سر بگذاریم.
تحلیل بارش سال آبی
نمودار شماره یک، میزان تغییرات بارش استان گیلان در ماه‌های مختلف، سال آبی از مهر 1404 الی شهریور 1405 نشان می‌دهد. همان‌طور‌که مشاهده می‌شود؛ ماه‌های پاییز، بهار و تابستان تماما در شرایط ناهنجاری منفی قرار گرفته‌است. بیشترین کاهش بارش در سال آبی گذشته در ماه آبان به میزان 85 درصد کاهش، رخ داد.
دی و اسفند پُرانرژی و پُربارش تنها ماه‌های ترسال بودند که استان گیلان تجربه کرد. البته که این اتفاق در ماه‌های مهمی رخ داد که توانست بخشی از کاستی پوشش برف در زمستان را جبران کند. بارش سال جاری گذشته در مجموع کاهشی 2/19 درصدی را نشان می‌دهد.
کم برخورداری ماه‌های اردیبهشت تا تیر، از بارش های بهنگام در فصل کشت بوده است که اگر این کمبود، توسط بارش‌های استان‌های بالادست در حوضه سدسفیدرود تامین نمی‌شد؛ بی‌شک یکی از پرچالش‌ترین سال‌های آبی برای کشت برنج درگیلان رقم می‌خورد
در مجموع بارش امسال نسبت به سال گذشته نیز کاهش مشخصی داشته‌است در این میان تنها ایستگاه‌های کوهستانی جنوب گیلان یعنی رودبار و جیرنده شرایط ناهنجاری مثبت را تجربه کرده‌اند. بیشترین کاهش بارش در ایستگاه‌های کیاشهر و تالش با بیش از 30 درصد کاهش بوده‌اند.
نکته حایز اهمیت دیگر، کم برخورداری ماه‌های اردیبهشت تا تیر، از بارش های بهنگام در فصل کشت بوده است که اگر این کمبود، توسط بارش‌های استان‌های بالادست در حوضه سدسفیدرود تامین نمی‌شد؛ بی‌شک یکی از پرچالش‌ترین سال‌های آبی برای کشت برنج درگیلان رقم می‌خورد.
