فاجعه برای پژوهشگر، فرصت برای پژوهشگرنما
این روزها میتوان ایران را به ترازویی با دو کفه تشبیه کرد. در یک کفه، جامعهای جوان و جستوجوگر قرار دارد که هر روز در پی کشفهای تازه در عرصههای گوناگون است؛ و در کفه دیگر، ارتباط با جهان پیرامون و دسترسی به اینترنت جهانی. اکنون تصور کنید حدود پنجاه روز، نیازهای یک کفه روزبهروز بیشتر شود، اما کفه دیگر خالی بماند.
نتیجه چنین وضعیتی چه خواهد بود؟ آیا چیزی جز برهم خوردن تعادل، سرخوردگی، رکود علمی و تشدید مشکلات اقتصادی است؟ اگر این وضعیت را از زاویه نگاه افراد متخصص، بهویژه پژوهشگران، بررسی کنیم، به روشنی…